Raskolnikov ayağa kalktı. pencereye doğru yürüdü. gölgesi sonya'nın üzerine düştüğü sırada geri döndü.
“ben senin önünde yere kapanmadım.” dedi; “çektiği acılara rağmen, inancını yitirmeyen tüm insanların önünde eğildim!”
seni görmek istiyordum kısacası. insan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir, avunabilir, hayal kurmaya devam edebilir. sen anlamazsın tabii. anlamak için insanın bazı eksik yönleri olmalı.