The Misanthrope
@_alceste_
SDÜ/ Türk Dili ve Edebiyatı
appraf.com/the_misanthrope
1739 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırık Zamanların İçinde Birleşen HikâyeRoman-Edebiyat
Küçük Şeylerin Tanrısı üzerine önceden bir inceleme okumuş olsaydım, muhtemelen kitabın bütün büyüsü dağılırdı. (Benim kanaatime göre eğer hikâyenin merkezindeki ilişkiyi önceden bilerek okusaydım, benim için bu romanın büyüsü büyük ölçüde eksilirdi.) Çünkü bu roman, başkasının yorumuyla değil, okurun kendi keşfiyle anlam kazanan bir metindi.
Yazar, zamanı doğrusal bir çizgide sunmuyor; geçmiş, şimdi ve gelecek iç içe geçiyor. Olaylar kronolojik bir düzenle değil, parçalı bir bilinç akışıyla ilerliyor. Bu nedenle okur, anlatılanları hazır bir sırayla almak yerine, kendi zihninde yeniden kurmak zorunda kalıyor.
Kitap, “şimdi”den başlar. Ama bu şimdi, sabit bir zemin değildir; araya sızan küçük an'larla, kırık hatıralarla, geçmişin sisi yavaşça aralanır. Okur, bu parçaları kendi zihninde birleştirerek hikâyeyi kendi zihninde tamamlıyor.
Romanın asıl gücü de burada yatıyor: Yazar; okuru, kuru pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp, metnin kurucularından biri haline getiriyor.
Küçük Şeylerin Tanrısı ilk başta bende bir direnç yarattı. Yabancı bir kültür, politik arka plan ve parçalı anlatım, metne mesafeli yaklaşmama neden oldu.
Ancak ilerledikçe, dağınık görünen olaylar anlam kazanmaya başladı. Küçük ayrıntılar yerini buldu, geçmiş ile şimdi arasındaki bağlar yavaş yavaş kuruldu. Roman, başta zorlayan yapısını sona doğru bir bütünlüğe dönüştürüyor. Ve sonunda, o dağınıklığın içinden gelen yoğun bir okuma hazzı kalıyor.
Masalların güvenli dünyası ile gerçek hayatın şiddeti!..Roman-Edebiyat
« Çocukken, okuması için kendisine verilen Baba Ayı, Ana Ayı masallarını umursamamayı kısa sürede öğrenmişti. Kendi dünyasında, Baba Ayı, Ana Ayı’yı bakır vazolarla dövüyordu, Ana Ayı da bu dayaklara sessiz bir çaresizlikle katlanıyordı.»
«... bir Oyun'un içinde olduğunu gördü. Ama kendi rolü küçüktü.
Yalnızca dekordu o. Bir çiçek belki. Ya da bir ağaç.
Kalabalığın içindeki yüzlerden biri...»