“Peki... ne olacaksın balık olmazsan Yosun?”
“Kuş...” dedim sesimin titremesine engel olamayarak.Başımı kaldırıp Bay K’nın gözlerinin içine baktım.”Çünkü onu en son gördüğümde...” Titreyen parmaklarımı havaya kaldırıp tavanı işaret ettim. “Yukarıdaydı. Gökyüzünde... O yüzden kuş olmak istiyorum doktor.O okyanussa, ben balığım.O gökyüzü ise ben kuş... Uçurtma olsa peşindeki ip... Toprak olsa, üzerindeki çiçek ...Anlıyorsunuz değil mi?”
Sürekli başı beladan kurtulmayan iki insan ne kadar sağlıklı yaşayabilirler ki bu duyguyu? Ama belki de sebep-sonuç ilişkisi tam tersidir. Belki de aşık olduğunda başı beladan kurtulmuyordur insanın...
“Sana kızgın değilim. Sana kızmayacak kadar seni iyi tanıyorum. Sonra seni seviyorum. Neden sevdiğimi bilmeden seviyorum.Bu sevgiyi her gittiğim yere beraber götürücem. Hoşçakal...”