Ömer Metebey
@_bocek_
Kendimi tanıtmamı istiyorsan tek diyebileceğim şu. Özle ilgilenmeyenler dünyasının bir kabuklusu, bir eklem bacaklısıyım. Sen bana sadece 'böcek' de. Olsun bitsin.
54 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ömer Metebey
, bir kitap okudu7/10
3 günde okudu
·Okunma: 23 Nisan 2022 21:29
·2022 20. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
'Boncuk Oyunu' Nasıl Oynanır :)Felsefe-Düşünce
Genel olarak; Hesse'nin ütopik Kastalya'sında ve bir boncuk oyuncusu olan Josef Knecht'in etrafında geçen Boncuk Oyunu kitabını okurken; açıkçası hep bir sayfa gelsin ve Boncuk Oyunu nasıl bir oyunmuş öğreneyim diye bekledim :)
Misket oyunlarına mı benziyor yoksa abaküsle mi oynanıyor diye beklerken gerçeği fark ediyorsunuz. İşin tılsımlı yanı da burada. Kitapta asıl öğe hiçbir zaman 'Boncuk Oyunu' değil.
Diyebilirim ki
(2. Dünya savaşı yıllarında yazılmış ve yazımı on seneyi bulmuş bu yolculukta); steril edilmiş, dış dünyadan soyutlanmış elitlerin, dünyaya ve gerçek yaşama olan kayıtsızlığını; bir boncuk oyuncusunun meditasyonlarıyla kendi özünü keşfetmeye çalışırken, sosyal özden nasıl uzaklaştığını görüyoruz.
Soyut ve hep bir yanı aksak olan elitlere has özgürlük anlayışı ile, ki ana karakter Knecht'in köle anlamına gelen ismiyle, ironiler zinciri başlıyor ve sosyal gerçekliğe yönelik öz farkındalıkla nihayete eriyor. Bence tam bu noktada, kurgunun ütopya ile distopya arasında bir yere yerleştiriverdiği de ortaya çıkıyor.
...
Bu kitap adına son söz olarak şunu söyleyebilirim. Kesinlikle okunmalı. Fakat okuması yorucu. Hevesle başlanıp yarıda bırakılmaya çok müsait. Oysa, bir kenara bırakmanın aksine, birkaç kez okunduğunda daha iyi anlaşılabileceğini düşünüyorum. Mümkünse rahat ve dingin bir zihinle, geniş zamana da yayarak okumak daha uygun olacaktır.
Hesse'nin mottosuyla noktayı koyalım:
"Gerçek yaşanır, öğretilmez."
'SİS'in ardıAşk
(Itiraf etmek gerekirse bu kitabı, yazarı Unamuno'nun isminde farklı ve hoş bulduğum bir fonetik tını hissettiğim için okumaya başladım:)
Kitap hakkındaki fikrimi fazlaca ipucu da vermemek adına şu şekilde ifade edebilirim..
Unamuno'nun Sis kitabı; zaman zaman üst perdeden hissedilen fakat çok sert olmayan, yumuşak bir mazoşizm de barındıran, melankolik monologlar romanı..
(Ana karakter kendisi de bunu ifade ediyor zaten)
Hatta bir parça Aşkı Memnu havası da yok değil hani.. Zira 'aşk teması' romana adını veren 'SİS' perdesini hem aralayan hem de o 'SİS'e boğan bir yapı olarak kitabın tamamına yayılıyor..
Mistik Anarşist bir karakterden, kaderci karakterlere; filozofların iç sesinden yavru köpek Orpheus'un iç sesine varana kadar bir sarmal halinde okura yaklaşıyor ve onu zorlamadan içine çekiyor..
Konuya yer yer pervasız ve realist yaklaşsa da; sadece final bölümü için bile okunabilir...
Unamuno'nun SİS'li zihninden fışkıran şu sözüyle noktayı koyalım;
"Hayat bize birçok şey, ölümse daha çoğunu öğretir."
İnsan Olmak...İnsan
Ana karakter Augusto yavru köpeği Orpheus'un, elini yaladığını hisseder ve ona seslenir;
"Ah, sen misin Orpheus? Konuşamadığın için yalan da söylemiyorsun; hatta öyle sanırım ki, kendini de aldatmıyor, kendi kendini kandırmıyorsun..."
...
"Her birimizin yaptığı, rolünü oynamaktır sadece (Orpheus). Hepimiz aktörüz... Maskeliyiz... Ve komiğiz."
