“Eğer bir diploma lazımsa, hayat da şart ise çocukları yetiştir. imtihanlarını dışarıdan versinler. bataklığın içine girmesinler. Ben mektepte çocuğun ahlakına, iffetine zarar ve zede getirecek haller gördüm. Benim torunumun orada kaybolmasına gönlüm razı olmadı”
Diyen bir dedenin, oğluna bıraktığı mektup. Tabi o zamanlar yıl 1930 belkide.. bu mektubu yazan Ali'nin dedesi veyis efendi..
Şimdi ise yıl 2025 ve okullar bertaraf..
İnsanın, mümkünse karısı, çocuğu, parası ve hele sağlığı olmalı, ama saadetini yalnız bunlara bağlamamalı. Kendimize dükkânın arkasında, yalnız bizim için bağımsız bir köşe ayırıp orada gerçek özgürlüğümüzü, kendi sultanlığımızı kurmalıyız. Orada, yabancı hiçbir konuğa yer vermeksizin kendi kendimizle her gün başbaşa verip dertleşmeliyiz; karımız, çocuğumuz, servetimiz, adamlarımız yokmuş gibi konuşup gülmeliyiz. Öyle ki, hepsini kaybetmek felâketine uğrayınca onlarsız yaşamak bizim için yeni bir şey olmasın.