Hiçbir çocuğun ne eti ne de kemiği bir başkasına ‘istediğin gibi kullan’ diye hoyratça teslim edilecek değersizlik değildir..
Et de çocuğudur, kemik de ..
"En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal, dediler: kaldım. Oysa, kalınmaz.
Onlar biraz ısrar ederler; sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir. Her söylenileni ciddiye almak yok mu, şu sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni.”