Karen
@_nightt
"Neye çok şaşıyorum biliyor musun?” diye cevap beklemediği bir soru sordu.
“Tüm o ölümlere şahit olduktan sonra nasıl hala hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamaya devam edebildiğimize.”
Sayfa 189
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oblomov içini çekti:
- Ah! Bu hayat, dedi.
- Nesi varmış bu hayatın?
- İnsana rahat vermiyor. Başını derde sokuyor. Ne olur, şöyle bir yatıp uyuyabilsem... Hiç kalkmadan...
İvan Gonçarov | Oblomov
“Kaç yaşındayım bilmiyorum,
Karşıma çıktığın gün doğdum işte.
Gerisini sen hesapla mevzu çok derin..
Ve yaşım;
Seni yaşadığım kadardır benim...”
Biraz ağır bir cümle. Etkiledi beni :'(
Oturduğun bir masada aşktan bahsedildiğinde, kimsenin senin kadar çok sevilmediğini fark edeceksin. Sevilmiş olmak insanı üzer mi, seni üzecek...
