kyrios maldoror
@_pierrot
İnsan kan döküyor, zulüm tohumu ekiyor. O halde sonuçta savaş, acı, yıkım ve toplu kıyım biçecek.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu yaşam çöküntüdür.
Eğer sevgim gayreti zorlamıyorsa (içimde her saat parçalanıyor olsa bile) boşunadır. Ancak çok ender anlarda en uç noktaya dokunduğumu itiraf ederek en uçtan en alık duruma iniyorum. Bu koşullarda bir gün en uç noktanın insanın olabilirliği olacağına ve bir gün insanın (çok az sayıda da olsa) en uç noktaya ulaşılacağına nasıl inanılır? Ve bununla birlikte, en uç nokta olmadan, titrek, suskun, ölgün ve de meyyalsiz değil miyim? Anlıyorum ki, milyon azar işitmiş olsa da henüz miadını dolduramamış acılarım var. Çünkü hala kendimdeyim. Bu sebeple diyorum ki; yaşam uzun bir aldatmacadan, güçsüz bozgunun izlediği savaşsız yenilgiler dizisinden başka bir şey değildir.
Nasıl da hastalıklı görünüyor büyüyen her şey; cesedim dahil, çiçeklerin dahil.
Hayedeh - Tanha Ba Golha
youtu.be/WapamWc5MNw
