Onlara göre, size zarar vermeyen kimseyi düşman olarak görmemek gerekir. İnsan doğası başlı başına bir antlaşmadır; insanları sözleşmelerden çok şefkat, sözlerden çok duygular birleştirir.
"Karanlıklar üstünüze çöktüğünde, şöyle deyin: Bu karanlıklar doğmamış şafaktır; her ne kadar gecenin doğum sancıları içime dolsa da, tepelere doğan şafak bana da doğacaktır."
"Ayıp! İnsan ne zaman insan olacak be? Pantolonlar, kolalı yakalar, şapkalar giyiyoruz, ama hâlâ katırız, kurduz, tilkiyiz, domuzuz. Bizde Tanrı'nın sureti varmış! Kimde? Bizde mi? Tüh suratımıza!"
"..gönülsüz pişirilen ekmek acı olur ve ancak yarısını giderir insanın açlığının. Eğer üzümleri istemeye istemeye ezerseniz, gönülsüzlüğünüz şaraba zehir katar."