Tuğba Öztürk
@_simurg__
Hayatta bazı şeylerin varlığı, uzun boylu düşünmemek kaydıyla kabul edilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir.
Öncesine dair, yazara dair hiçbir beklentim ve bilgim olmadan başladığım kitabı; çok iyi tanıdığım, sevdiğim, içinde benden ve bildiklerimden bir sürü parçalar bulduğum birinden ayrılmak duygusuyla bitirdim. Sözcüklerle bazı yerlerde fazlaca bir şey yapmaya çalıştığı kimi satırlarda bu kadarına gerek var mıydı sorusu içimde bi gezinip gitti. Ama rahatsız etmedi, eğreti bir his içimde durduğu için bir acaba’lık durdu. Psikolojiyle ilgilenen ve mesleği insan psikolojisi üzerine örülü biri olarak yer yer terapiye ve terapiste olan bakışında karşısında bir yerlerde hissetmekle birlikte, sahneleri ve oturum deşifresi yazarcasına yazdığı kısımları aşırı beğenerek okudum. Merak edenlere ve acaba okusam mı diyenlere tavsiye edebilmek için olabildiğince kitaptan hiçbir şey yazmadan inceleme yapmaya gayret gösterdim. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim, kitap bittiğinde en yoğun hissiniz muhtemelen uzun bir yürüyüşe çıkıp o ayakların hakkını verme isteği olacak. O kadar sizi de yola yanında götürebilen bir kitap.
