İnsan olmak ve İnsan kalmak, Allah'a ve kendimize karşı sorumluluğumuzdur.
A. İzzet BEGOVİÇ
Hüseyin'in kesip koparılan bir kolu Irak çöllerine çakallar yesin diye atılmıştır. O yüzdendir ki o gün bugün hala Irak topraklarında birlik ve dirlik yok. Hüseyin'in başsız vücudu Fırat nehrinin suları altındadır. Bir gözü çıkarılmış kafası Suriye Şam da bilinmedik bir yere gömülmüştür. Bu nedenledir ki o günden sonra bu coğrafya da yüzü gülen olmamıştır. Peki ya Hüseyin'in ruhu nerededir? Nerededir Hüseyin? Hüseyin hala diridir, hala kanı akmaktadır. Bosna Hüseyin'dir, Gazze Hüseyin... Çanakkale Hüseyniliktir, Malazgirt Hüseyniliktir. Hüseyin kulluğuna ahdi ile sadık aşkın belâsına ihanet etmeyenlerin olduğu her yerdedir. Kula kulluk etmem dediği için idam edilen Ebu Hanife'dir Hüseyin. Hüseyin "Zalim zenginler! Fukaraların alın teri size haramdır! Diyen Ebu Zerr'dir. Libya da Ömer Muhtar'dır Hüseyin. Hüseyin Balkanlarda Aliya İzzet Begoviç'tir. Hak! Özgürlük! Adalet! Allah aşkı! Rasulullah sevdası! Diye haykırdıkları için darağacında sallandırılan her baş bir Hüseyin'dir." İman tarihine Hüseyin aynasından bakılmaıkça Yezidlerin hal ve gidişatları. "Bak ya, daha ne istersiniz zalim diye nitelendiğiniz adam konuşmalarında Allah diyor, meydanlarda bedava kuran dağıtıyor" diye nice söz perdeleri kapanır durur. Yezidleşenlere karşı suya sabuna dokunmamayı "Takva sahibi" olarak görenlere sorarsanız sahabe de kayıtsız bir teslimiyet içerisinde olmuşlardı. Evet, söz konusu vahiy olduğunda şartsız teslimiyet vardı; ancak çiğneniyorsa susmak şeytanlık sayılırdı. İman tarihimizde var olan sermayelerin en değerlisi şehaddettir. Şehadet geleneğini unutup şehitlere mezarcılık yaptığımız günden beri imam Hüseyin'in kanı daima ıslak kalacaktır. Yas tutmak değildir Hüseyin' i anlamak. Hüseyin bizden gözyaşı inilti istemiyor. Onurlu bir kul olarak yaşamayı, bu yaşayışa Yedizlik
Anadolu irfanında geçtiği üzere "köprüden önceki son çıkış yani tek çözüm ve çıkış yolu ahlaktır. Aliya İzzet Begoviç'in dediği gibi "Ahlakınızı kaybetmeyin! Dünya üzerindeki her kuvvet, sağlam bir ahlakla başlar. Her mağlubiyet de ahlaki çöküşle başlar. Her ne yapılmak isteniyorsa, bu önce insanların ruhlarında gerçekleştirilmelidir. Bu da ahlakla mümkündür. Din ahlaktır. Onu hayata geçirmek ise terbiyedir”
Bosna'da İsimler
Hem isimler hem de soy isimler bölgenin zengin tarihi ile içli dışlıdır. Goran, "dağlı adam" demektir; Davor ise Tanrı Mars'a eşdeğer eski bir Slav ismidir. Vlahović, ataların Vlah olduğunu ihsas ettirmektedir ve Begoviç, Damir, Adil ve Esma gibi Arapça ve Farsça birçok isim de vardır. Ljubomir ve Branimir (sırasıyla; barışsever ve barışın koruyucusu demektir) Slavca kökenlidir. Filipović (Filip'in oğlu) ve Pavlović (Pavlov'un oğlu) gibi Hristiyan azizlerin isimlerine de sık sık rastlanmaktadır. Vuk isminin varyasyonları (Vukić, Vuković, Vucić, Vujić gibi) kurt (vuk) ile olan mücadeleye atıftır. Efsaneye göre; kahraman bir şövalye olan ve on dördüncü yüzyılda Stjepan Kotromanići savaş kurtaran Vuk Vukoslavić'in ismindeki ve nisbesindeki ismindeki çifte vurgudan ilhamla türemişlerdir belki de. İlk isimlerin erkek ve kadın türleri vardı genellikle: Zoran/Zora (şafak), Zlata/Zlatan (gold) ve Vjera/Vjeran (inanç). Bir Boşnak'ın dinini isminden tahmin etmek genellikle mümkün olmakla birlikte bazı isimleri tüm inanç grupları tarafından paylaşılır. Boşnak dili, İngilizceye çevrildiğinde çoğunlukla kaybolan mecazlar ve arkaizmler açısından son derece zengindir. İsimlerin cinsiyetlerinin olduğu ve sıfatların onlara uyumlu olduğu çekimlere sahip bir dil olarak şiire çok elverişlidir. Örneğin Musa Čazim Ćatić'in 1902 tarihli "İslamu" şiirinin ilk dizesinde" "O Islamu, vjero moja sveta, Spasu duše griješničke moje” yani “İslâm; günahlarımı kurtaran, dünyamın inancı" der. Bu şiirdeki bütün kelimeler sesli harflerle bitmektedir. Bu şiir, dünyanın dört bir yanında Müslümanlar tarafından güzelliğinden dolayı ezberlenmiştir.
Sayfa 42 - Kronik Kitap
Umut var ve bana gelince ben iflah olmaz bir iyimserim. Ben İslam'a inanıyorum ve bu nedenle İslâm dünyasının istikbaline inanıyorum.
Aliya İzzet Begoviç
Evvâhlık/Hz.İbrahimDin
"Güzel düşünüp güzellikler sergileyerek ve özü sözü doğru bir halde İbrahim'in milletine uyarak yüzünü Allah'a teslim edenden daha güzel dinli kim olabilir?! Allah İbrahim'i dost edinmişti." (Nisa 125)
Nebilerde ortak özelliklerden biri olan evvahlık, Kur'an'daki îsar (başkalarını kendi benliğine tercih etmek) ahlakının en mükemmel örneğini oluşturur.
Eyvahlığın babası, Hazreti İbrahim'dir. Onun evvahlığı öylesine büyüktür ki, Cenabı Hak onu, bu yüzden 'bir ümmet' olarak nitelendiriyor. (Nahl 120) Çünkü o, bütün ümmetine yetecek bir ızdırabı tek başına üstlenmişti. Kur'an-ı Kerim onun bu ızdırabına şöyle temas ediyor:
İbrahim gerçekten yufka yürekli bir insandı herkes için a eder içini çekerdi yalvarıp yakarırdı (Hud 75, Tevbe 114)
"Allah'a çağırıp yakarıp barışa hayra yönelik iş yapan ve ben müslümanlardanım Allah'a teslim olanlardanım diyen kimseden daha güzel sözlü kim vardır?!" (Fussılet 33)
"Kur'an, iyi insan ol ki, Müslüman olasın diyor, Müslüman ol ki, iyi insan olasın demiyor." İzzet Begoviç
