Hêmaya neteweyî di şiklê jinekê de hatiye sêwirandin û rabėja bo seferberkirina mêran di ser laşê jinekê re hatiye sazkirin. Bo vê seferberiyê arezûya mêran a bo welêt wek arezûyeke mêrane tê sazkirin û ew arezû dike ku mêr bixwazin wê bibînin, bibin xwediyê wê, bibin heyranê wê, jê hez bikin, wê biparêzin, li hember reqîbên xwe di riya wê de bimirin. 13 Welat an arezûya hezkirinê jin e, hemû taybetiyên wê li gor nerîna mêrê xwedî arezû tê teswîrkirin, tê erotîzekirin. Bi gotineke din rasterast xitabî hestên erotik ên mêran dike.
Sayfa 32
İnsanın önce kendinden nefret etmesi gerekmez mi,
kendini sevecekse?..
B e n s e n i n l a b i r e n t i n i m . . .
Sayfa 36 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Her çiqas femînîzmê di dawiya sedsala nozdehemîn de wek tevgereke terefdariya hiqûqî û azadiya jinan dest pê kiribe jî ya rast ew e ku têkoşîna jinan a ji bo başkirina rewşa wan, xwe digihîne demên gelek berê. Berê jin usûlen wek “mêrê kêm” dihat pênasekirin ku heya sedsala hijdehemîn bawerî li ser vê yekê bû; tenê û tenê cinsek li siruştê heye û ew cins jî mêr e. Mesela li gor nêrîna Arîsto jin, parçeyekî winda ji taybetiyên mêraniyê ye. Zanista biyolojiyê jî di vê baweriyê de bû. Çimkî di lêkolînên anatomiyê de yên heya berî sedsala hijdemîn, cudahî di navbera biyolojiya mêr û jinê de qebûl nedikirin û di ser de jî endamê jinaniyê, wek endameke kurt û zeîf a meraniyê dihesibandin û jin wek "mêrê xesandi" bi nav dikirin. Ev fikra nedîtî, jin wek cinseke ku bê îstîsmarkirin, didan nîşan. Lê belê piştî ku di sedsala hijdehemîn de hin guherîn di zanista biyolojiyê de pêk hatin, bi wê yekê re nedurustbûna vê fikrê jî derkete holê û jin ji aliyê biyolojîk, ji nû ve hatin nasin
İbadete olan düşkünlüğüyle bilinen sahâbîlerden Osman b. Maz'ün vefat ettiği zaman, Hz. Peygamber'e biat etme şerefini elde etmiş olan hanım sahabi Ümmü'l-Ala', Allah'ın Osman b. Maz'ûn'a lütfuyla ikramda bulunacağını söyler. Peygamberimiz de,
"Allah'ın ona ikramda bulunacağını nereden biliyorsun?" diye sorar.
Hanım sahabi, "Ey Allah'ın Resûlü, Allah ona ikramda bulunmaz da kime bulunur?" deyince Kutlu Nebi,
"Şüphesiz ölüm ona gelmiştir. Allah'a yemin ederim ki ben onun için hayır diliyorum. Allah'a yemin ederim ki ben bile Allah'ın Resûlü olduğum hâlde, yarın bana ne muamele yapılacağını bilemem." buyurmuşlardır.
Bir şairi bekleyen en büyük tehlikelerden biridir naiflik ve bu naiflikle övünme konumu.
Ş a i r , k e n d i e ğ i t i m i n d e n n a i f l i k m a d d e s i n i ç ı k a r t m a k z o r u n d a d ı r .
Yalnız başıma yola devam ederken titriyordum; uzun bir süre geçmemişti ki, hastaydım, hastadan da öte yorgundum, yani biz modern insanlara heyecan duymak için geri kalan her şey hakkında duyduğum hayal kırıklığından, her yerde i s r a f e d i l e n enerji, emek, umut, gençlik, aşk hakkında; yorgundum bu romantizmin feminenlerinden ve yaltakçı-terbiye görmemiş-lerinden duyduğum, burada bir kez daha en mertlerden biri üzerinde zafer kazanmaya yol açan idealist yalancılıklar ve vicdan-yumuşatmasından duyduğum tiksintiden; yorgundum sonunda ve acımasız bir kuşkunun verdiği kederin payı hiç de az değildi bu yorgunlukta - bu hayal kırıklığından sonra her zamankinden daha derin bir güvensizlik duymaya, daha derinden hor görmeye, daha derin bir yalnızlığa yazgılı oluşum yüzünden.
