Daha evvel şöhreti Anadolu'da yayılmış olan İbni Arabi Konya'da Selçuklu Sultanı tarafından karşılandı. Sarayda iyi bir kabul gördü. Sultan kendisine yüz bin dirhem değerinde bir konak bağışladı. Allah rızası için kendisinden sadaka isteyen birine İbn Arabi: “Bu köşkten başka bir şeyim yok. Bunu al senin olsun.” dedi.
Mekkari, Nefhü’t-Tîb 2/164.
Reklam
İslam toplumunda asalet ve sosyal statü bakımından tanınmış ünlü ailelerden birisine mensup olanlara şerif veya eşraftan denilmekle beraber; bu şerif ve eşraf unvanı başlangıçta daha çok Hz. Peygamber'in ceddi Hâşim soyundan gelen Hâşimilere denilmiştir.
İcâze'sinde telif ettiği kitapların 284'ünün adını yazar ve bunları iki kategoriye ayırır: Hakikatle ilgili olanlar ve bunun dışında kalanlar. Hadis ve fıkıh sahasında kaleme aldığı kitapları hakikat kategorisine dâhil etmez. İbn Arabi'nin eserleri hakkında doktora çalşması yapmış
olan Osman Yahya'nın araştırmasına göre ise onun teliflerinin toplamı 846’dır. Bunlardan 550'si günümüze ulaşmış olup 400 kadarının ona ait olduğu varsayılmaktadır. Osman Yahya onun kitaplarını bilim dallarına göre tasnife tabi tutarak on kategoriye ayırmıştır. Bunlar; tefsir, hadis, metafizik, ezoterizm (bâtıni/tasavvuf), akaid, tasavvufi ahlak, fıkıh, tarih, şiir ve diğer konulardır.
Hakk’ın varlığı herhangi bir suret (form) alınca artık ona Hak denmez, sadece halk denir. Velev ki, aslı aynı, cevheri Hak olsun. İbn Arabi, Rab kuldur kul Rabdır; sen osun ve o değilsin; o sensin ve sen o değilsin… gibi önermelerle hep bu tür birliğe ve ayrılığa işaret etmiştir.
Nakşibendiyye tarikatının ünlü şeyhi Muhammed Parsa “Füsus ruhtur; fütuhat onun kalbidir. Füsus’u okuyan, Hz. Peygamberin izinden gitme konusunda güçlü bir arzu duyar.” demiştir
Molla Cami, Nefahatü’l-Üns, 435.
Reklam