“Kendinin mahvolmasından başka çıkış yolu olmayan bir tünele girmek üzere olduğunu bilseydi geri döner miydi acaba?
Belki dönerdi.
Belki dönmezdi.
Kim bilir?”
Öte yandan onu sevmiş olan biri varsa, kendisiyle ilgili fazla bir şey hatırlamamasına rağmen sonuçta kendisinin de var olduğunu gösterir bu. Eğer bir zamanlar birini sevmişse, bu yine kendi varlığının kanıtı sayılabilir. Sonra ne olmuştu acaba?
İç çekip adamın hakaretinin pis tadını ağzımdan silmeye çalıştım. Acaba kabalık mı ettim diye düşündüğüm için de kendimden nefret ettim. Ama bu iş böyleydi. Kadın olarak iş yürütmek ince bir ipte yürümek gibiydi; yetkinliğinle saygı görmek isterdin ama nazik biriysen kimse seni ciddiye almazdı.
"...aslında ne için tartıştığımızın bir önemi yoktu, birden oluvermişti işte ve bebek bizi duymuştu; çok etkilenmiş gibi görünmüyordu ama bu durum onu etkilemiş, biraz değiştirmiş, sinir sistemini olduğundan birazcık farklı duruma getirmiş olmalıydı. Onarmak için kaç sarılma, kaç öpücük gerekiyordu acaba, bunun bedelini ödemek için ona ve birbirimize yeterince sevgi verebilecek kadar uzun yaşayacak mıydık?"