Dün ilk defa kafama yumruk yedim. Açıkçası hayallerimdeki gibi değilmiş. Ben daha şiddetli bir duygu beklemiştim. Beklentilerimi karşılamadı. Belki de vuran kişi yanlış açı ve ayarlanamamış bir kuvvetle vurduğu içindir. Ya da yumruğunun içindeki duygu ve düşüncelerde bir sıkıntı vardır. Bana vurmak istemiştir ama o duyguları ona veren kişi ben değilimdir. Yumruğunun içinde kin, öfke, nefret, eziklik, eziklik, eziklik ve biraz daha eziklik vardır. E bunları bana doğrultuyor ama o öfkeyi hak edecek davranışı ben yapmadım ki? Belki de o yüzden vuruşu yeterli şiddete ulaşamamıştır. Yanlış kişiye doğrulttuğu için. Tabi sen beyinsiz olduğun için aradaki yanlışlığı sen değil yumruğun kavramıştır. Son anda kendini senin bilincine karşı koymaya çalışıp eğip bükmüştür küçük yumrukcuk. Belki de bu yüzden şiddeti azalmıştır? Yani bu da biraz koyuyor ya insana. İnsan yumruk yiyorsa bari kalitelisinden yesin. O ne öyle çocuk yumruğu gibi bir yumruk? Resmen hakaret gibi. Kardeşim bana elini kaldırıyorsan eğer iyisinden bir ağzımı yüzümü yamult lütfen. Yamultamıyorsan kaldırma. En kısa sürede kendini bu yumruk işinde geliştirip tekrar gel lütfen. Söz sana hiçbir şey demeyeceğim. Sen gel ve vur. Ama lütfen vur. Buna ihtiyacım var. Çünkü inanır mısın seni hala biraz seviyorum ve bana vurmalısın ki sana karşı olan empatimden kendimi kurtarabileyim. Bir yumruk bir saç okşayışından daha iyi hissettirebilir mi? Bazen hissettirebiliyormuş. İşlerin özleriyle kafasını bozan kişilerde böyle şeyler olabilir. Çocukken bir şey istediğim zaman önce ''Paramız var mı?'' diye sormayacaktım. Sadece isteyecektim. Sadece istemek ne demek? Anlamaya çalışmamak demek. Empati yapmamak demek. Sadece istemek karşındaki kişiyi kendinden ödün verecek kadar sevmemek demek. Sadece isteyecektim. Gerçi öylesi de
Üyeler arası sınırlamalar
Çok tuhaf değil mi sizce de böyle güzel bir sitenin düşüncelerin paylaşılması için bir statüko belirlemesi ne kadar doğru. Acaba site ne kadar değerli bir iş yaptığının farkında mı değil
Duygu ve Düşünce
Reklam
Sevecek insan mı yok yoksa sevilcek kişiler mi denk gelmiyor acaba..
Sosyoloji
BU YANLIŞLIKTA BİR $ VAR Sene-i sâbıkada peydahlanan yangın, Cümle akrabasını telef etmişti asırlık incir ağacının. Fakat o, gene de payidar idi: Kubbe-i Galata misali. Mazlumun hemcivâr-ı cedîdi darüşşifa, Fırından az evvel çıkmış ekmek gibi tütüyordu âdeta. Mermer pervazları Michelangelo eserlerini andıran şu muhteşem mimarinin, Martı abdesthanesine evrilmiş sathıyla revzenlerinin ..! İtibardan anlamıyordu zikredilen mahluklar. Hacet görecek yer mi kalmadı, Ey ahm'aklar? Ayrıca, ne arıyordu kuşlar hâlâ cihanda; Gece gündüz demeden semahtaydılar semada. Esasen daha neler, neler döner dünyada: Usul us’ul bahsedeceğim üzere yazımda. Müsaadenizle, kurdeleyi kesmeden son bi' dokundurma: Temmuzun kavurucu eyyâm-ı bâhûrunda, Acaba buharlaşır mı, havuzdan medya da?
Yalnızım, ne kadar aranıp dursam Baş ucumda seni bulamıyorum Güneşten vazgeçip susuz olsam da Seninle olmadan olamıyorum. Şu yollar bilmem ki dağ mı, ova mı? Gitsem bulur muyum kendi yuvamı? Kuş! Yolun nereye? Bizim eve mi? Sen götür, ben haber salamıyorum. Her gece orda bir yaslanan mı var? Sessizce kirpiği ıslanan mı var? Uzaktan bana bir seslenen mi var? Ne diyor? Sesini alamıyorum. Acaba yaşlı mı kara gözlerin? İçimde bir derin yara gözlerin, Daldı mı uzak bir yere gözlerin, Görmüyor, bilmiyor, bilemiyorum. Günleri sayarım, geceler iner; Beklerim geceyi, yıldızlar söner; Gizli bir yaram var, durmayıp kanar; Neresi? Bulup da silemiyorum. Ulaşsa da sana yolların ucu, Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü, İçimde dururken bu kadar acı, Hâlâ yaşıyorum, ölemiyorum. Hüseyin Nihâl Atsız
Şimdi miniklerimle dışarı çıkacağız ve en mutlu yüz ifademi takınacağım. Çünkü çevrenin mutlu yüz görmeye ihtiyacı var. Çevreye iyi enerji yayarsan mutlaka onlar da karşılığını verir. Bu iyi enerjiyi yapmacık olarak yaymıyorum elbette. Karşı taraftan da yapay bir tavır geldiğinde anında bağlantıyı kesiyorum. Doğal olan zaten belli ediyor; tavırları, dokunuşu, gözleri, gülüşü, tatlı kırmızı yanakları ile... Doğal olan akılda kalıyor, yapay olan görmezden geliniyor. Hayat bu şekilde ilerliyor bende. Siz de nasıl acaba merak ettim? :)
Reklam
Reklam