Harika. Yıldızlı alıntı.Edebiyat
“Mutluluğun ölçütü var mı? 1970’lerde, gelişmiş ülkeler çevre sorunlarını tartışırlarken, teknolojik gelişmenin yaşamı kolaylaştırmasına karşı insanların mutluluğunu ne ölçüde etkilediği çok konuşulmuştu. O kolaylıklara erişmek için daha çok çalışmak, daha çok kazanmak zorunda kalan insanlar, yaşamaya vakit ayıramaz hale düşüyorlardı uygar ülkelerde. Acaba Tibet’te, bir mağarada yaşayan Budist rahibi daha mı mutluydu? Musa’ya, İsa’ya, Muhammet’e bağlananlar ya da ateşe, ağaca, kurda tapanlar, bütün aclarını, başka bir dünyada yaşayacakları daha iyi günlerin düşüyle uyuştururlarken daha mutlu değiller midir? Aslında, nasıl olursa olsun, bir Tanrı’ya inananları kıskanıyorum. Ben de inanacak olsam, daha mutlu olurdum herhalde, ama elimde değil bu. Oysa, yaşamım boyunca yaptığım her kötülüğün cezasını çekeceğime, bu dünyada çekeceğime inandırmışımdır kendimi. Öyle de olmuştur. Her zaman ödedim faturalarımı…”
Reklam
“Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?”
Göçmüş olan sevdiklerimizin acaba bizimle ilgili bilgileri var mıdır? İyi olduğumuzda hissederler mi?
Ah! Ne zaman akşam sükunetinde annemin çocukları ile birlikte olsam ve onun etrafında toplandıklarıni görsem,
hep annemin bir an olsun için olsun bize bakabilmesini ve çocuklarının annesi olacağıma dair verdiğim sözü yerine getirdiğimi görebilmesini dilerim
Hangisi daha doğru acaba?
... ben yanımdaki insanları incitecekse konuşmaktan kaçınırdım. O ise doğru bildiğinden kuşku duymadan bodoslama dalardı...
Acaba ile başlayan her ihtimal karanlıktı. Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk. Oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar olabilirdi, mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar.
Sayfa 198
Reklam
Reklam