Yaşamındaki her şey hep aynıydı ve
bir kez gençliği sona erdi mi hep yokuş aşağı gideceği belliydi: Yaşlılık, dönüşü olmayan izler bırakacak, hastalıklar birbirini kovalayacak, dostlar birer birer yok olacaktı. Yaşamını sürdürmekle hiçbir şey kazanmayacaktı, tam tersine acı çekme olasılığı hep artacaktı.
İnsanlar ağlaması gereken yerde ağlayamadığı ve gülmesi gereken yerde gülmeyi unuttuğu için acı çekerler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bazı vahşetlere yeni bir tanım bulmak gerekti... Katliam demek yaşananları izaha yeterli değildi."
"İçine gerçeğin ilkelerini işlemiş birini acı ve korkuya karşı uyarmak için şu kısa ve açık cümle yetecektir:
"Rüzgarın yere savurduğu yapraklar gibidir insan soyu."
Zihnimizdeki ütü izleriAlıntı
Bir şeyi yaşarsınız, yaşadığınız şey sizin için haz ve acı açısından çok yoğun bir duygusallık taşıyorsa, o anı zihniniz kopya olarak mühürler. O anın duygusunu, kokusunu, rengini, mekânın,-zamanını mühürler ve o an bir örüntü halinde kalır.
Böyle büyük bir ailede yapılacak,ilgilenilmesi gereken o kadar çok şey, farklı farklı ihtiyaçları olan o kadar çok insan var ki.Birinin acısını ve ıstırabını,diye düşünüyor Agnes tabakları kaldırırken, gözden kaçırmak öyle kolay ki..
