Curtis
@addoyonexusta
Bazı insanlar sadece dünyanın yandığını seyretmek ister.
İstanbul
Beyoğlu
53 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Yoksullukta bir yalnızlık vardır, ama her nesneye değerini veren bir yalnızlık. Zenginliğin belirli noktasında, gökyüzü de, yıldızlarla dolu gece de doğal varlıklar gibi görünür. Ama basamakların dibinde, gök tüm anlamını yeniden kazanır: paha biçilmez bir Tanrı armağanı. Yaz geceleri, içlerinde yıldızlar hışırdayan gizlemler! Çocuğun ardında, pis pis kokan bir koridor vardı, patlamış küçük iskemlesi de altında biraz çökerdi. Ama gözleri yukarıda, dudakları değe değe geceyi içerdi. Bazı bazı bir tramvay geçerdi, kocaman, hızlı. Sonra bir sarhoş şarkı söylerdi, gene de bulandıramazdı sessizliği.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir de sigara meselesi vardı.
Kimseye zararı dokunmayan bu şeyden neden mahrum bırakıldığımı anlamıyordum.
Bilince dönüş, günlük uykunun dışına kaçış uyumsuz (absurde) özgürlüğün ilk adımlarını belirtir.
En absürd ölüm şekillerinden biri olarak gördüğü trafik kazası sonrasında 4 Ocak 1960'da hayatını kaybetmiştir.
Kaza sonrasında mantosunun cebinde bir tren bileti bulunmuştur. Muhtemeldir ki Camus son anda fikir değiştirerek trene binmekten vazgeçmiştir.
Sayfa 7 - (Nisan 2017)
Bir gün ona "Üzgün müsün?" diye sordum ve bana "Yalnızım" cevabını verdi. "Başkaldıran İnsan" zamanlarıydı. Sebebini çok sonraları anlayacaktım çünkü dokuz yaşındayken anlamıyorsunuz. Ona sadece anlamasını umarak baktım. Benim açımdan yalnız değildi, çünkü ben oradaydım! Ama tabii ki yalnızdı! Kendileri ile dünyanın geri kalanı arasında hava geçirmez, kristal bir çerçeve olan, buna rağmen orada olan insanlar vardır.
Evet yalnızdı. Arkasında birçok insanın bir şeyleri açıklamadan önce varolmasına dikkat ettiği şekilde bir parti ya da grup yoktu. O, insanların yanında yalnızdı. Tüm insanların yanında. Söyleyecek sözü olmayan herkesin yanında...
Sayfa 6 - Catherine Camus