İnsanoğlunun yaratılışının gereğidir; insan kendi mutluluğundan yalnız kendinin haberdar olmasıyla kanaat etmez, herkesi de haberdar etmek ister. Hatta bir insan esasında mutlu değilse bile, etrafa kendi mutluluğunu inandırmak için hilekârlığa ve yalancılığa bile düşer. İnsanoğlunun yaratılışının bu gereği adeta umumi gibi bir şey olduğundan o kadar önemli görülmezse de beş liralık bir saate, yirmi beş liralık veyahut daha fazla bir paha etmek üzere elmaslı kordon takmak gibi gösterişler bu karakterin en adi mertebesinin gereklerindendir.
Her Yeni Yaş İçindir
Beni bundan böyle
Beklese-beklese
Hüzün bekler,
Çağırsa-çağırsa
Hüzün.
Neden mi?
Neden olacak..
O kadar gezilip görüldü ki..
Hep ben bir şeyden,
Bir yer'den
Bir kimse'den uzaktaydım
Ve kendimden.
Ölüm beklemez beni..
Çünkü, ben gene de
Bir şeye,
Bir yer'e
Ya da bir kimseye giderken de
Kendimden uzakta olacağım.
İşte
Bunun adı hüzündür.
Reklam
Ey Tanrı, ruh kendinden geçince biricik erdem, gördüğünü sevmektir, en yüce mutluluk sahip olduğuna sahip olmaktır; o zaman sevinç dolu yaşam kaynağından içilir.
... seninle geçirdiğim bütün gecelerde yıldızlar fazlasıyla parlaktı ve bunun adı mutluluk, eğer şu an yanında değilsem lütfen gökyüzüne bak, yıldızları gör. Bu seni daima mutlu etsin, sen mutluysan yıldızlar parlasın.
Sonra bütün ömrünce sürecek
Bir noktayı aramak,
Ve bulmak...
Bir şiirin tam ortasında o noktayı koymak...
Adı yaşamak...
Bir zaman gelir, adı sanı belli olmayan sayısız insan kalabalıklar arasından, biri çıkıverirdi.
İnsanların sağlık ve mutluluk içinde yaşamasını isteyen bu bilge kişi dünyevi konular için ilahi yardımın gelmesini beklemenin hiçbir faydası olmadığını anlatırdı kalabalıklara, birikimi ve tecrübeye sahip biri davranış ve düşünceleri ile toplumlara öncülük edebilirdi zaten.
Reklam
Reklam