Kitabı oxuduqca anladım ki, bu əsər sadəcə bir insanın hekayəsi deyil, insanın daxili dünyasının çox dərin və mürəkkəb təsviridir. Əsərin əsas qəhrəmanı Qolyadkin cəmiyyətə uyğunlaşa bilməyən, özünə güvəni az olan bir insandır. Onun həyatında birdən-birə özünə çox bənzəyən başqa birinin ortaya çıxması isə əsərin əsas gərginliyini yaradır. Artıq kitabın ortalarına çatdıqdan sonra fikrimdə ikinci Qolyadkin barədə bir neçə fərziyyə yaratmışdım, lakin anidən elə bir hadisə baş verirdi ki, fərziyyələrim dəyişirdi.
Burada ən vacib məqam insanın daxili “ikiliyi”dir. Qolyadkinin qarşısına çıxan “öteki” əslində onun olmaq istədiyi, amma ola bilmədiyi tərəfidir. Bu ikinci Qolyadkin daha cəsarətli, daha rahat ünsiyyət qura bilən və cəmiyyətə daha tez uyğunlaşan biridir. Bu isə əsas qəhrəmanın daxili narahatlığını daha da artırır. Özünün zehnindəki ən yaxşı versiyası ilə yarışır. Qolyadkin getdikcə reallıq hissini itirir. Bəzən onun düşüncələrinin nə qədər həqiqi, nə qədər xəyal olduğu qarışır. Hətta bəzi yaşananların həqiqiliyi də mənim zehnimdə şüphəli olaraq qaldı.
Kitab həm də cəmiyyətin insan üzərindəki təsirini göstərir. Əgər insan cəmiyyət tərəfindən qəbul olunmursa, bu, onun daxili dünyasında ciddi problemlər yaradır. Qolyadkinin yaşadığı vəziyyət də buna bir nümunədir.
Nəticədə kitab insanın öz içindəki gizli tərəflərlə mübarizəsini göstərir. Hər bir insanın daxilində fərqli bir “mən” ola bilər (hətta fikrimcə var) və bu tərəfi qəbul etməmək insanı daxili parçalanmaya gətirib çıxarır.