Bir hiçim ben,
Bir hiç kalacağım hep.
İsteyemem bir şey olmayı.
Ama saklıdır bende dünyanın bütün düşleri, sorarsanız eğer şahsıma
Odamın pencereleri,
Kim olduğu bilinmeyen milyonlarca insandan biri olan
işte benim odamın pencereleri
(Ne bilinebilirdi ki başka kim olduğum bilinseydi?)
Bir yolun gizemine bakar,
İnsanların sürekli gelip geçtiği ve
düşüncelerin asla giremediği.
Gerçek, imkânsızca gerçek bir yol,
bariz, tanınmayacak denli bariz,
Taşların ve varlıkların altında kalmış şeylerin gizemiyle,
Duvarlara küf, insanlara ak saçlar serpiştiren ölümle,
Her şeyin yüklendiği arabayı hiçbir şeyin yolunda süren yazgıyla birlikte.
Zaman zaman, bana öyle geliyor ki, sanki ben büyük düşünceymişim ve sen de, hâlâ sürekli bana karşı olduğunu düşünmeme arzusuyla ona karşı düzenlenen saldırı.
''Efendi'' dediğim hiç kimsem olmadı. Hiçbir Mesih benim için ölmedi. Buda bana doğru yolu göstermedi. Düşlerimin derinliğinde Apollo veya Athena ruhumu aydınlatmak için bana görünmedi.