Yeliz Çeken

Yeliz Çeken
Tutunmak istiyorum güvenli bir kayaya. Sırtımı dayamak istiyorum. Yaşanmışlarımı,kabuslarımı,hayaletlerimi yakıp,küllerini rüzgara savurmak istiyorum aşkın. Yeniden... İyi insanların olduğunu bilmek... Dürüstlüğün,sevginin,mutluluğun,umudun elini tutmak istiyorum.
Sayfa 61
"Aslında sen gittin gideli, gündüzler bile nasıl gece!"
Sayfa 430
Affet beni anne... Affet! Affetsin beni, dünyadaki tüm yaralı kadınlar. Ömrüne ihaneti kazınmış, tüm kırgın bakışlar. Çünkü ben sözümü tutamadım. O adamı affettim.
Sayfa 430
Şimdi söndü mavi ışıklar, Sustu, pişmanlık dolu yakarışlar. Geceye zuhur ederken hatıralar, Toprağa değil, yüreğe yağdı karlar...
Sayfa 407