Biz onların dış görünüşlerine göre salih bir hayat geçirmiş olduklarına Dünyada tanık isek de,o kimselerin kalbini yarıp bakmış değiliz.Yani,esasta ölçü olan şey kalptir.Çünkü takvanın yeri kalptir.O halde,görünürdeki haline göre her ne kadar şöyle veya böyle bir kanıya varsak da,gerçekte,takvanın yerinin kalp olması nedeniyle bir şey diyemeyiz.İşin takva yönü bizce karanlıktır.Hatta "takva sahibiyim" diyen açısından bile,bu taraf biraz karanlıktır.Takva sahibi kişi dediğimiz insanlar için durum böyle olunca,acaba başkaları için nasıl bir hüküm ya da karar verilir?