Umut çok halktan biri. Hem 2000'lerin başına dair hem de karikatür camiasından isimlere dair detayların bulunduğu, uykusuz dergisinin kurucularıyla ofisteki çekişmelerini de yazığı oldukça samimi bir kitaptı. Yaşadığı çaresizlikleri o kadar güzel betimliyor ki anlatım tarzından ötürü durum acı olsa da kahkaha atıp tespitlerine gülüyorsunuz. Hemen bir örnek yazıyorum:
"Yolda giderken “Abi bi yerde oturup bi şeyler içelim, hem bi şeyler içeriz hem de size anlatmak istediğim bir çıkarımım, bir hayat çözümlemem var” dedim. Kabul etmediler ben de eve gittim."