Âşıklara haber vermek isterim. Kalbin bütün meseleleri yalnız kalpte halledilir. Çünkü bir hissin hakkından ancak başka bir his gelir. Ümitsiz bir aşkın panzehiri nefrettir. Fikirler ancak bu mukavemet hislerini yaratan tahrik ve telkin unsurlarıdır.
Burada Kezban’ın hıçkırıkları coşuyor, yalnız bu coşuşta ıstırapla beraber zavallı çocuğu benliğinin umkundan sarsan bir saadet dakikası var. Söylemiyor ama biliyorum. Kezban’ın çenesinden tutmuş kaldırmış, gözlerine bakmış ve ona, “Ayşe,” demiş. İhsan da çocuk gibi Kezban’la beraber ağlamış…