'Sevgili Dost', sık sık bu kelimelerle başlayan deneme tadında mektuplar okuyoruz. Bakın yazar bu iki kelime için ne diyor:
"Her defasında bu iki kelimeyle başlıyorum mektubuma. çünkü bu iki kelimeden her biri, gücünü diğerinden alıyor. Sevgili olunmadan dost, dost olunmadan sevgili olunmuyor. eğer bir ruh beraberliğiyse dostluk, iki ruhu bir kılan nedir?"
Olay yok, yazılan mektuplar birçok duyguyu taşıyor. Bizi içsel bir yolculuğa çıkarıyor. Kâh çocukluğunuza gidip kanayan dizinize üflüyorsunuz kâh yetişkinlik döneminde kendinizi anlatmadan sadece anlaşılmayı bekliyorsunuz. Hüzün de neşe de var kitapta. Yalnızlık, kırgınlık, umut, inanç... Her 'Sevgili Dost' dediğinde sırtınızı sıvazlayan bir dostla konuşur buluyoruz kendimizi.Yazarın kendi yazdıklarının yanı sıra derlediği alıntılar da çok kıymetli. Bu sebeple her sayfasında çizecek birkaç satır buluyorsunuz. Hem öyle bir defa okuyup rafa kaldırmaya gerek yok. Görünür bir yere koyun ara ara 'şu sayfanın şu satırı' diyerek açıp okuyun, belki nefes olur.
Ali Ural'ın kelimeler üzerinden insanın iç dünyasını, hayatı, ölümü, zamanı, sevgiyi, inancı ve hakikati sorgulayan denemelerden oluşan fakat daha çok hikaye tadı veren kitabı.
Kitapta, çok sayıda kelimenin aslında aynı büyük hakikate açıldığı anlatılıyor. Yaklaşık elli kelimenin konu edildiği kitapta; yazar bu kelimeleri sözlük tanımlarıyla açıklamak yerine onların çağrıştırdığı manevi, psikolojik ve düşünsel anlamları anlatıyor ve kelimelerin insanın kendini ve dünyayı anlamasının anahtarı olduğunu vurguluyor.
Reklam
Tüm kelimeler sizi tek kelimeye götürür. Yazarımızın elinden tutup birlikte gidebilirsiniz. Okuması hem çok keyifli hemde çok zorlayıcıydı bu yüzden kitabı çok sevdim. İçerisinde bahsinin geçmesine çok şaşırdığım kelimelerin olması ve yazarın uçsuz bucaksız derin edebi tasavvurlari kitaba hayran bıraktırdı. Özellikle tefsir kısımları çok güzeldi ayetleri konu ile işlemesi bir bütün oluşturmuş. Kitap kulluktan, çocukluğumuza, iç alemimize bizi aheste aheste götürüyor. Ufak bir tüyo bölümlerde bahsedilen kelimeyi çıkartamazsanız içerik kısmında hangi kelimeyi anlattığını yazmış. Bu sözlükte "sınır" kelimesininin olmasını isterdim sizde okurken eklemek istediğiniz kelimeyi not alabilirsiniz. Keyifli okumalar.
Bu kitapla ilgili duygularım biraz karışık. Öncelikle kitabın temel fikrini ve fener bekçisinin yalnızlığı etrafında kurulan atmosferi beğendiğimi söylemeliyim. Hikâyelerde yer alan bazı düşünceler ve imgeler üzerinde durmaya değerdi. Ancak kitabı okurken oldukça zorlandım.
Yazarın kullandığı yoğun edebi dil, benim okuma alışkanlığıma pek hitap etmedi. Hikâyelerde olaylar ve durumlar çoğu zaman iç içe geçmiş şekilde ilerliyor. Nerede gerçeğin, nerede hayalin ya da rüyanın başladığını takip etmek zaman zaman güçleşti. Özellikle sık kullanılan yansımalar, benzetmeler ve tekrar eden cümleler bir süre sonra anlatımın etkisini artırmak yerine beni metinden uzaklaştırdı.
Kitabın adındaki “rüyalar” ifadesi belki de bu anlatım biçimini açıklıyor. Çünkü hikâyeler gerçekten de bir rüyanın mantığıyla ilerliyor; net sınırlar yerine çağrışımlar ve imgeler ön plana çıkıyor. Fakat ben, böylesine güzel bir konunun daha sade ve yalın bir anlatımla aktarılmasının daha etkileyici olacağını düşündüm.
Sonuç olarak, edebi ve sembolik anlatımları seven okurların keyif alabileceği bir eser olsa da benim için okuması zor bir kitap oldu. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey hikâyelerin kendisinden çok, onları anlamaya çalışırken harcadığım çaba oldu.
Sade , gösterişsiz bir anlatımı olan başarılı bir kitap olmuş.
'Ejderha ve Kelebek ' nasıl yan yana gelir ?
Ali URAL sözcüklerle ustaca oynayan, derinliği imgelerle oluşturan yer yer hikayelere atıfta bulunan biri . Bu kitap da sizleri bu açılardan oldukça tatmin ediyor. Özellikle etimolojik açıdan kelimeleri ele alması kitapta en sevdiğim şey oldu. En beğendiğim yazı " Tablodan Kaçan Körler " oldu.
"İnsanın yarısı dili, kalan yarısı da kalbidir" diyor yazar kitapta . Dil ve kalp bir araya gelirse .. diyeyim ben de o vakit .
Kitabın en sevdiğim yanı, bağırmadan derinleşebilmesi oldu. Büyük olaylar anlatmıyor belki ama insanın içindeki kırgınlıkları, yalnızlığı ve sustuğu şeyleri çok iyi anlatıyor. Özellikle mektup havasındaki anlatım bana kendimi birinin posta kutusunda unutulmuş bir duygu gibi hissettirdi.Bu kitap bende sakin ama uzun süre geçmeyen bir his bıraktı. Herkese hitap etmeyebilir ama iç dünyasında uzun uzun dolaşmayı seven biriyseniz, size de dokunabilir.
Reklam
Reklam