İnsan uyandığını nasıl anlar?
Her gözlerimi kapattığımda söz veririm kendime, “Bu sefer tanık ol uyanışına” diye.
Uyanışımın aşamalarını bilmek isterim. Ama olmaz. O kadar uzaktır ki o iki dünya! Milyonlarca kilometre mesafe vardır gözlerin kapamasından açılmasına.
Tek bir hareketle uyku dünyasından gerçek dünyaya geçiliyor. Bundan daha hızlı gerçekleştirilen bir yol alma şekli var mı? Işık hızını alay konusu edecek kadar çabuk açılan gözler gerçek dünyaya döndürüyor insanı.
Ve kimse farkında değil, bedeninin sabah iki yorgunluğunun, çok uzaklardan göz açıp kapayıncaya kadar gelmesinden kaynaklandığının.
Kimse iki dünya arasındaki saat farkını hesaba katmıyor. Milyonlarca kilometreyi ışık hızında geçmemizi sağlayan gözkapaklarımız kapanır. Uyku evrenine geçilir. Açılırlar, gerçek bıraktığımız yerden devam eder.
İnsanın en büyük hatası kendini seyretmemesidir. O kadar çok ilgilenir ki dekorla! Tanıyamaz bir türlü başaktörü.