9/10
2026 56. kitabı
NEFSANİ İSTEKLERİN KIRILMASI
Hüccetü'l-İslâm İmam Gazzâlî Hazretlerinin kaleme aldığı insanın nefsi arzularını kontrol altına alma yollarını anlatan klasik bir İslam ahlakı eseri olan #nefsaniisteklerinkırılması nın yorumu ile karşınızdayım.
Eser, İmam Gazali'nin başyapıtı olan İhyau Ulumid-Din (Dini İlimlerin İhyası) adlı kitabının "Mühlikat" (Helak Eden Şeyler) bölümünden müstakil hale getirilmiştir. Kitapta temel olarak oburluk, şehvet, harama meyil gibi bedensel hazların insan ruhuna verdiği zararlardan bahsederek Müslümanlara sırat-ı müstakimi ve itidali göstermektedir.
İtidal (denge ) İlkesine göre ne bedeni tamamen halsiz bırakacak kadar aç kalmalıyız ne de ibadete engel olacak kadar çok yemek yemeliyiz.
Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurdu: “Açlık ve susuzlukla nefsinizle mücahede ediniz. Çünkü nefisle mücahede konusundaki mükâfat Allah'ın (cc) yolunda mücahede edenin mükâfatı gibidir. Öyle ki Allah'a (cc) açlık ve susuzluktan daha sevimli gelen bir amel yoktur.”
Şehvet ve Arzulardan Sıyrılmak ilkesine göre karşı cinsle ilişkilerde ve dünyevi arzularda ifrattan (aşırılıktan) kaçınmanın, ruhun özgürleşmesi için şart olduğundan bahsedilir.
Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyrulur:
“Nihayet onların peşinden öyle bir nesil geldi ki bunlar namazı bıraktılar; nefislerinin arzularına uydular. Bu yüzden ileride sapıklıklarının cezasını çekecekler. Ancak tevbe eden, inanan ve iyi iş yapanlar, onlar cennete girecekler ve hiç haksızlığa uğratılmayacaklardır.” (Meryem sûresi, 59-60)
Puan vermedi
Sadece o günün
dünyası için farklı
ve mevcut düzeni yanlış bulduğundan
Kabul etmeyip
Dışında kalmak istiyor diye
Vahşi denilen zatı-muhtereme
Vahşi diyenler,
Vahşiliği medeniyet diye
İnsanlığa sunmuş ve sonra da
Bizden olmayanlar
Vahşidir demişlerdir...
Psikoloji de buna yansıtma derler.
Türkçesi : Sende ne varsa
Karşıda o var zannedersin !
( İlaveten ) bu tür romanlarda
Hep dikkatimi çekmiştir.
Dünyada şöyle güçler vardı da
Bize şunu yaptılar / bunu dayattılar gibi
Laf salataları yapılıyor ama
Bir Allah'ın kulu da
Neden ve ne sebepten
Yapıyorlar demiyor niyeyse.
Not : Niyesi belli.
Onu da ben anlattım işte...
Reklam
Puan vermedi
Bu kitap geleceğin projeksiyonu değil,
Sadece birilerinin hayallerinden ibarettir.
Proleterlere gelince,
madem bu sistemin bir parçası değilsiniz
ve tükürseniz bile
Okyanusya'yı batıracak kadar
sayıca çok fazlasınız,
O zaman ne diye
insanlığı kurtarmıyorsunuz be
illa da birinin gelip
hadi demesi mi gerekiyor !
( Subtext ) Tüm dünyaya
Seni/Sizi her an izliyoruz desen
Ve inan bana bunu yapmasan bile
Her Allah'ın kulu
Beni/Bizi izliyorlar diye düşünmekten
Kendini alıkoyamayacaktır.
Zaten mesele bu !
Yapıyoruz deyip
Yapmış olmasan bile
Birilerine göre
yapmış oluyorsun zaten...
Daha önce hiç Nurullah Gençı duymamıştım şiir sevmediğim için sanırım Bir Dünya Kitap Kulübü ile okudum onlardan Allah razı olsun yani okuduğum en güzel kitaplardan biriydi her şeyiyle Nurullah hocamız küçüklüğünden bu yaşına yaşadıkları gördükleri geçirdikleri beni çok etkiledi babasıyla olanları babasını bile çok sevdim yani ne dicemi bilemiyorum bu kitabı için kesinlikle şiir kitaplarını da alicam Nurullah hocamın iyi ki bu kitabı yazmış
"Hadi Tina, eve dön artık..."1000Kitap
"İnsan aşık olduğunu nasıl anlar ?..."
“..Ben nasıl anladım söyleyeyim mi sana? Bir gün fark ettim ki her sabah gözümü açar açmaz aklıma gelen ilk şey Kaveh olmuş. Sabahları gözünü açınca birinin varlığına şükran duymak yaşam sevinci veriyormuşsa meğer..”
"Allah hiç kimseleri boşuna denk düşürmez, koca dünyada iki insan rast gelip de bunca âşık olabiliyorsa birbirine, hele ki bambaşka diyarlardan iki kişi, mutlaka bir sözü vardır Rabbimin sana bana, duymasını, dinlemesini bilene..."
2020 DUYGU ASENA ROMAN ÖDÜLLÜ
Irmak Zileli kaleminden 
Son Bakış kitabında genç bir kadının ölüme giderkenki son birkaç dakikasından hareketle, geriye doğru hayatlar ve kuşaklar boyunca aktarılan bakışların izini sürüyor.
Aynı zamanda insanın hayata, geçmişe, kendi varlığına ya da yokluğuna yönelen bir bakış bu ...
"Anahtarı soktuğumuz deliğin bir adının da yuva olması ne tuhaf. İnsan kendi yuvasına girebilmek için anahtarını yuvaya sokup yavaşça döndürebilmeli. Benim anahtarımın yuvası öyle uzakta ki. O yüzden meğer anahtar yuvaya uymadı deda..." (Gürcü dilinde: anne)
Yabancılığın ve dilsizliğin nasıl bir şey olduğunu anlamanın ve anlatabilmenin yolunu arayan bir roman. Sevgilisini yitirmiş, Türkiye’ye kaçak yollardan girmiş genç bir kadın göçmenin son bakışına kilitlenirken satırlarda da kadının yürekleri sızlatan iç sesini okurken belki de haklı isyanına altı çizili satırlarla küçük küçük bizden notlarla eşlik ediyoruz.
"...sevdiklerine bakarken hiçbir zaman unutma küçüğüm, bu son bakışın olabilir."
Zaman o son bakıştan geriye doğru akıyor bu sefer. Nefesleri tutup kurtulmasını beklerken annesine ninesine seslenişleri etkiliyor bizleri...
"...Giderken bu dünyadan yaşarken ki gibi yük hissetmemeli insan kendini. Yaşarken olur anlarım da belki, ölürken hiç değilse biraz rahat
Irmak Zileli kaleminden Son Bakış kitabında genç bir kadının ölüme giderkenki son birkaç dakikasından hareketle, geriye doğru hayatlar ve kuşaklar boyunca aktarılan bakışların izini sürüyor.
Aynı zamanda insanın hayata, geçmişe, kendi varlığına ya da yokluğuna yönelen bir bakış bu ...
"Anahtarı soktuğumuz deliğin bir adının da yuva olması ne tuhaf. İnsan kendi yuvasına girebilmek için anahtarını yuvaya sokup yavaşça döndürebilmeli. Benim anahtarımın yuvası öyle uzakta ki. O yüzden meğer anahtar yuvaya uymadı deda..." (Gürcü dilinde: anne)
Yabancılığın ve dilsizliğin nasıl bir şey olduğunu anlamanın ve anlatabilmenin yolunu arayan bir roman. Sevgilisini yitirmiş, Türkiye’ye kaçak yollardan girmiş genç bir kadın göçmenin son bakışına kilitlenirken satırlarda da kadının yürekleri sızlatan iç sesini okurken belki de haklı isyanına altı çizili satırlarla küçük küçük bizden notlarla eşlik ediyoruz.
"...sevdiklerine bakarken hiçbir zaman unutma küçüğüm, bu son bakışın olabilir."
Zaman o son bakıştan geriye doğru akıyor bu sefer. Nefesleri tutup kurtulmasını beklerken annesine ninesine seslenişleri etkiliyor bizleri...
"...Giderken bu dünyadan yaşarken ki gibi yük hissetmemeli insan kendini. Yaşarken olur anlarım da belki, ölürken hiç değilse biraz rahat
ikinci kez bitirdim. İlk okuduğumda sevmiştim ama bu kez satırlar kalbime daha farklı dokundu. Kitabı bazen bahçede, bazen balkonda, bazen de deniz kenarında okudum. Okurken sadece sayfalara değil; bir yaprağa, kelebeğin kanadına, karıncanın telaşla çalışmasına da daha dikkatli baktığımı fark ettim.
Bu kitap bana, hayatın içindeki güzelliklerin aslında hep orada olduğunu ama çoğu zaman onları görecek kadar yavaşlamadığımı düşündürdü. Kendimi kaygılara kaptırdığım, her şeyi kontrol etmeye çalıştığım anları hatırladım. Satırlar ilerledikçe teslimiyetin ne kadar büyük bir huzur olduğunu yeniden hissettim.
Kitabı bitirdiğimde içimde kalan duygu; daha çok şükretmek, daha çok fark etmek ve sahip olduklarımın kıymetini bilmek oldu. İkinci kez okuyup ilk kez bu kadar derinden hissettiğim nadir kitaplardan biri olarak kalacak. Bazen gerçekten sadece “Allah de, ötesini bırak” demek yetiyormuş…
Reklam
Reklam