Alim Gören
@almgrn
123 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Havada Kar Sesi Var/Talat ÜLKER
“Havada kar sesi var
Başında mor fesi var
Açın bakın şu konağı
İçinde yar sesi var”
Karın sesi varmış ve bu ses türkülerde, şiirlerde, denemelerde yankılanırmış. Bu kitabı okumasaydım bu sesi duymadığımı fark etmeden yaşayacaktım.
Havada Kar Sesi Var, Talat Ülker’in Gül-i Rana isimli hayali sevgiliye yazdığı mektuplardan oluşuyor. Aslında daha çok deneme tarzında yazılmış metinler.
Gül-i Rana dışı sarı, içi kırmızı güzel bir gülmüş. Ve bizim kültürümüzde sevgili en çok güle benzetilirmiş.
Gül-i Rana sadece sevgili değildir. “O, annedir, eştir, yavukludur, düş ülkesinin sultanıdır.”
Havada Kar Sesi Var’da söylenenler yeni sözler değildir çünkü “Sözün yenisi söylenişindedir anlamında değil. Aşka dair ne söylediğiniz değil nasıl söylediğiniz yenilik.”tir. Bundan sebep bu kitabı yeni sözler duymak isteyenler değil güzel, özgün sözler duymak isteyenler okumalıdır.
Denemelerde farklı temalar işlenmişse de ağırlıklı işlenen tema aşk. Ve aşka dair kurulan cümleleri ve bu cümleleri destekleyen divan edebiyatının önemli şairlerinden seçilmiş beyitleri okuyunca “aşk” ile ilgili pek bir şey bilmediğinizi fark edeceksiniz.
“Aşk, beşeridir, platoniktir ve ilahidir. Ama bu oluşlar birbirinden ayrı değildir. Birkaç aşk yoktur. Aşk bir tanedir ve sevilmeye değer, aşık olunmaya layık ne varsa hepsi Hüsn-ü Mutlak’ın kendisi ve tecellileridir. Bu da demektir ki kimi ya da neyi severseniz sevin şuurlu ya da şuursuz Tanrı’yı seviyorsunuzdur.”
“Aşksız yürek cehennem ateşine atılmış kütüktür. Aşkı anlamayan akıl taşındığı bedene yüktür.”
“Vuslat aşkın ecelidir ve aşkı daim kılan ayrılığın çilesidir.”
“Kişi kendi aklına, zenginliğine ve dahi kendi güzelliğine mağrurken sevebilir mi? Sevse de kendini sever.”
“Aşk sevileni değil seveni
Reklam
ANNA KARENİNA/Tolstoy
Anna Karenina:Rus aristokrasisine mensup şık ve güzel bir kadındır. Çevresinde hayranlık uyandırmaktadır.
Kont Vronsky: Yakışıklı, genç bir konttur.
Prens Stepan Arkadyaviç: Anna’nın erkek kardeşidir.
Aleksey Karenin:Anna’nın kocasıdır. Yüksek bir devlet memurudur.
Levin: Üniversite mezunu, çiftlik sahibi
Kiti: Güzel prenses. Levin’in eşi olacak
Ve diğer kahramanlar
Okunması gereken çok kitap var fakat bizim bütün güzel kitapları okumaya vaktimiz yok. Seçmek gerek imkanlarımız dahilinde. Ben de öyle yaptım, çok güzel kitaplar seçtim kendime. Anna Karanina onlardan biriydi. Binden fazlaydı sayfa sayısı. Bu beni biraz korkutuyordu fakat okumaya başlayınca önyargılı oluşuma kızdım. Film tadında güzel, akıcı herkesin ilgisini çekebilecek bir romanmış.
Roman 1860-1870’lerin Rusya’sında birkaç zengin/soylunun günlük yaşantısını konu edinerek döneme ışık tutuyor. Aynı yıllar Osmanlı’nın zor zamanlarıdır.
Genç Werther'in Acıları, Vadideki Zambak, Eylül, Aşkı Memnu romanlarındaki gibi yasak aşkı konu alan farklı değil ama güzel bir aşk romanı. İsmini kahramanlarından biri olan Anna Karanina’dan almış. Anna romanın çok önemli kahramanı fakat onun kadar önemli bir kahraman daha var: Levin.
Anna soylu, güzel ve herkesin favorisi olan, evli bir kadındır. Sosyetenin aranan simasıdır. Dışarıdan bakınca çok güzel bir hayatı vardır fakat sahip olduklarıyla yetinmez. Gönlünün sesini dinler ve toplumun yadırgadığı işlere meyleder. Başına gelecekleri göze alır ve yasak aşkın peşinden gider cesurca. Güçlüdür. Tüm zorlukların üstesinden gelebileceğini hissettirir.
İnançlara, toplumun değer yargılarına kıymet veren anlatıcı Anna’ya güzel bir son yazmaz romanda. Bu işlerin sonu hep kötüdür, demek ister.
Levin, romanın diğer önemli kahramanı. Anna kadar favori bir
Esenlik MuştusuŞiir
Kanda Açan Karanfil’de Aynı İsimli Şiire Dair
Kanda Açan Karanfil, Talat Ülker’in son şiir kitabı Esenlik Muştusu/ Kanda Açan Karanfil’de 58. sayfada yer alan bir şiir.
Adetimdir şiir, öykü kitaplarında kitaba ismini veren metni ilk olarak okurum. Yazıcının hünerini en çok onda gösterdiğini düşünürüm. Bu kitabın kapağını da bu düşünceyle açtım. İçindekiler kısmından adresi buldum ve şiirin kapısını çaldım.
Şiiri birkaç kez okuyunca asla şair olamayacağıma karar verdim. Söylenmiş bir mısram olmasa da kalan ömrümde en az bir şiir yazmayı umuyordum. Artık iyi bir şiir okuyucusu olmakla avunacağım.
Kanda Açan Karanfil’de şairin anlattığı ile benim anladığım aynı şey mi, bilmiyorum. Aslında bunu dert de etmiyorum çünkü şiirde önemli olan şairin anlattığı değil, okuyucunun hissettiği, anladığıdır.
“Yetimiyiz hala biz o amansız savaşın” diye başlıyor şiir. Kastedilen ilk dünya savaşı olmalı. Ardından Kurtuluş Savaşıyla muazzam bir zafer kazansak da elimizden çıkan Musul, Kerkük, Selanik... gibi Gümüşhane’miz kadar Türk olan topraklar, şiirin anlatıcısının içine dert olmuş olmalı. Zira “toy”lar “yuğ”a dönüşmüş, kanda karanfil açmıştır. Ve yuğların yası BİN YIL sürmelidir.
Anlatıcıya göre bu yurt “bıyığı terlememiş kızanların”, “orucunu kurşunla bozanların”, “tırnaklarıyla mezar kazanların” yurdudur ve o yurtta ezan sesi yerine çan sesi vardır.
İlk dört bentte çok karamsar olan şair son üç bentte umut yüklüdür. Önerilerini sıralar: “Geç ebemkuşağından göğe yükselsin başın/ Işık sağ yıldızlardan ufkun gamzelerine/ Toz toprak doluşmasın gözlerine dağların/ Söyle, esmesin rüzgar, incinmesin bulutlar.
Ve gönlünden geçenleri sıralayarak şiirine nokta koyuyor:
Yeniden dikilmeli acunda bengü taşın/
Kanmamak için çağın süslü herzelerine/
Yükselmeli göklere dokuz kollu