Bu çocuk elbet gelecek.
İnsanlık, beklenmedik her vakitte olduğu gibi yeni bir atılım yapacaktır.
Bu atılımın temel taşı olacak olan yeni insan zuhur edecektir elbet.
Diriliş gerçekleşecektir.
Göze görünmez evrensel tabut parçalanacaktır kuşkusuz.
Kuşkusuz, bu, büyük çalışmalar ister.
Aslında, çalışmalar, dağınık bir biçimde ve her yerde aynı bilinç yoğunluğunda olmaksızın, başlamıştır, sürüp gitmektedir.
Bir gün derleniş toparlanış ve bilinçleniş de gözle görülür bir düzeye ulaşacaktır.
İnsan kendi barikatlarının mahkumu ve kendi zincirlerinin tutsağı olmuştur.
Ama bu kıyamete kadar sürüp gidecek değildir.
Diriliş nesli, bu mahkumluğa, bu tutsaklığa başkaldırmanın cesaretini gösterecek
ve bu başkaldırmayı yeni uyuma dönüştürmenin yöntemini kestirecektir.
İnsan, yeniden erdem sınavının ateşi içine atılacaktır, cehennemleri yarıp
cennetine ulaşacak üstün semender yaradılışındadır çünkü o?
Şartlar ne kadar ağır olursa olsun, ürkmeyiniz.
İnsanın alınyazısı, ağırlığıyla, şartların ötesindedir.
“Tarihin zaman olduğu söylenemez. Evrimin de öyle. Birbirini izlemeyi anlatan kavramlardır bunlar. Zaman ise bir durumdur. Ve bir ateş…ki insan ruhunu mesken tutmuş semender yaşar içinde.”
by Andrei Tarkovsky
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Semender Aksolotl
Rönesans sanatçısı, "seks avcısı" ve katil Benvenuto Cellini: "Beş yaşlarımdayken babam yıkanmak için kullanılan, içinde güçlü bir meşe ateşi yanan küçük bir odaya tesadüfen girince alevlere bakmış ve o elementin içinde yaşayabilen, kertenkeleye benzer ufak bir hayvan görmüştü. Karşısındakinin ne olduğunu hemen idrak ederek kız kardeşimle beni yanına çağırdı ve bize yaratığı gösterdikten sonra yanağıma bir tokat aşketti. Ben ağlayarak yere kapaklandım, ama babam bir yandan teselli etmek için beni okşuyor, bir yandan da şöyle diyordu: "Yavrucuğum, sana bu tokadı bir kabahat işledin diye atmadım, şu ateşin içinde gördüğün ufak mahlukun, bildiğim kadarıyla daha önce kimsenin görmediği bir semender olduğunu aklında tutasm diye attım." Sözlerini bitirdikten sonra bana sarılıp biraz harçlık verdi."
Konuya dair bilginiz yalnızca hayvannamelerden ve onların ilham verdiği hikayelerden geliyorsa, Cellini'nin hatırladığı türden karşılaşmalar da bu bilgileri doğrularmış gibi görünebilir. Durumun gerçek açıklamasını -semenderlerin serin ve nemli yerlerde, örneğin odun yığınlarının ortasında uyumayı sevdiklerini ve yakacak odunların arasında evlere taşındıklarını, alevlerin arasındaki hareketlerinin ise keyifle bir ilgisinin olmayıp ölüm çırpınışları olduğunu- sıkıcı ve ikna edicilikten uzak bulabilirsiniz.
Hayal Bile Edemeyeceğimiz Varlıklar Kitabı
Hayal Bile Edemeyeceğimiz Varlıklar Kitabı
Gül âteş gülbün âteş gülşen âteş cûybar âteş
Semender-tıynetân-ı aşka besdir lâlezâr âteş
...
Mürekkebdir vücûdı ta ezel yekpâre sûzişten
Anâsırdan meger uşşâka olmuştur duçâr ateş
...
Meğer kilk-i sebük-cevlânın olmuş germ-rev
Gâlip Zemîn âteş zamân âteş bütün nakş u nigâr âteş
| Şeyh Galip
Dünyada her gün bin bir türlü hâdise yaşanıyor; bunların çoğu içimizi yakan, gönlümüzü daraltan, dimağımızı yoran türden hâdiseler… Yüksek sesle seslendirmesek de hepimizin içinde böyle şeylerin evvelki zamanlara göre nicelik olarak çok arttığı, nitelik olarak da çok fazla çığırından çıktığı kanaati var. Kahir ekseriyetimiz artık hâdiselerin bize ne anlattığına dair bir hikmete, bir bilgeliğe, bir muhakemeye sahip olmadığımızdan olan biteni nasıl değerlendireceğimizi, günlerin akışı içinde neyi nereye koyacağımızı bilemiyoruz. Hayatı başımıza gelen şeylerin durmak bilmez akışı gibi görüyoruz; her şeyin çok hızlandığını, hiçbir şeyi anlamak ve anlamlandırmaya gayret etmek için yeterli vaktimizin olmadığını düşünüyor, buna kendimizi inandırıyoruz. Oysa vakti kendimiz için daraltan da biziz!
Yaşanan her şey bir kader içinde oluyor ve olan her şeyde de murâd-ı İlâhî gizli… O murâdı bilmeye, bulmaya gayret etmek, bunun tefekkürüne dalmak gayretinden yoksunuz artık ne yazık ki! Bu sebeple bizi yoran, kederlendiren, çaresiz bırakan, içimizi daraltan hâdiseler vuku bulduğunda sersemliyor, sanki geleceğin ipleri elimizdeymiş gibi yarınların getirebileceği şeyler hakkında endişeye kapılıyoruz. Oysa elimizden gelecek bir şey var: Hayatı okumak, hâdiselerin anlattığı şeyleri anlamaya çalışmak! Yaşananların bize söylediği gerçeklerle yüzleşmek! Yanlış gittiği aşikâr şeylerin sorumluluğunu almak ve yanlışları doğrularla değiştirmeye çalışmak…
Merhum 
Hilmi Ziya Ülken, 
Aşk Ahlakı isimli kitabında: **“Zulüm ve kahır devirleri ruhlar için bir imtihan meydanıdır. Orada kuvvetliler zayıflardan, imânlılar imânsızlardan ayırt edilir. Hakkın yolu orada başlar. Büyük ruhlar için zulüm, cidâl zevkini ve zafer sevincini körükleyen bir rüzgârdır. Onlar, kahrı ve cefâyı, ateşler
Hilmi Ziya Ülken, Aşk Ahlakı isimli kitabında: **“Zulüm ve kahır devirleri ruhlar için bir imtihan meydanıdır. Orada kuvvetliler zayıflardan, imânlılar imânsızlardan ayırt edilir. Hakkın yolu orada başlar. Büyük ruhlar için zulüm, cidâl zevkini ve zafer sevincini körükleyen bir rüzgârdır. Onlar, kahrı ve cefâyı, ateşler