Furkan Sarı
@amberson
Ma solitude, mon hermitage, mon repos
İktidar - Güç Sahibi Olmanın 48 Yasası kitabı ile tanınmış bir yazarın, son kitabı; "Her Güne Bir Yasa"
Kişisel deneyimlerini maddelere bölüp gün gün açıklayan yazarımız, hayatta kazanmamız gereken farkındalıklara ve bazı durumlarda nasıl davranmamız gerektiğine dikkat çekiyor.
Bizlerin asıl sorununun yeni çağın getirdiği kolaylık ve her şeye ulaşımın elverişli olması nedeniyle naifleştiğimizi ve çevreye daha az duyarlı olduğumuzu bu yüzden köreldiğimizi iddia ediyor. Okurken Fight Club'de bulunan bir monolog
sürekli aklıma geldi.
"Bizler Tarihin Ortanca Çocuklarıyız.. Bir Amacımız Yada Yerimiz Yok.. Ne Büyük Savaşı Yaşadık... Ne de Büyük Buhranı.. Bizim Savaşımız Ruhani Bir Savaş.. En Büyük Buhranımız; Hayatlarımız.."
Benim en çok hoşuma giden tarafı; kendisinin bizzat yaşamış olduğu olayları tecrübe ederek bu çıkarımları yapmış. Bazı yerlerde örnekleri, kendi başına gelen bir olaydan veya tarihte yaşanmış olaylardan kesitler sunarak açıklamış. Kısacası hepsi tecrübe ve çok kıymetliler.
incelemeye bugünün tarihi olan 29 mayıs yasası ile son vereyim.
"İnsanları eylemleriyle yargılamak ve kişisel olarak almamak sizi özgürleştirecek, duygusal dengenizi korumanıza yardım edecektir"
İçerisinde yer alan konular;
●Duygusal benliğinizi keşfetmek (alt benlik üst benlik farkları)
●İnsanların davranışlarına göre hamleler yapmak veya davranışlarınızla insanlara şekil vermek,
●Zamanın sürekli aktığını ve geri alınamayacağının farkına varmak,
●Çevremizdeki taktiklerle yaşayan birçok ikiyüzlü insanı tanımak,
●Baskıladığımız duyguların üstüne gitmek,
●İnsanları ikna etme sanatı ,
●Liderlik,
●Kendinizi değiştirmek,
●Hilekarlık ve manipülasyon
●Karanlık yanımızla uzlaşmak
Reklam
"Babanız içerde şiir yazıyor diye
Çocuklarımı sessiz ağlattım ben." -Hatice Erbaş
Evet kendisine kitap yazılan bu güzel kadının, bir cümlesiyle başlamak istedim.
2015 yılında eşi Hatice hanımı kaybetmiş ve bu şiir kitabını yazmış. Yazar sevdiğini kaybetmenin derin hüznünü kaleminde ilmek ilmek işlemiş.
"İnsan en çok yakınlarından ölüyor Hatice..."
Okurken birini kaybetmenin derin hüznünü yaşıyorsunuz. Kaybetmeyi tek kendisi değil; çocukları, evlerindeki eşyalar hepsinde mısralarına dökerek Ömür Hanıma anlatmış.( Haticesine)
"Sen orada yalnız kalma diye
Burada konuşup duruyorum."
Konuştukça dökmüş içini Haticesine, onu sevmenin dünyayı sevmek olduğunu, kirpikleriyle her şeyin başladığını dökmüş satırlarına. Ölümü beklemiş sonra...
"Uzun sürmeyecek odaların soğukluğu
Bir gün yapraklarımız değecek birbirine
Sen o gün geleceksin evine
Ben o gün geleceğim evine..."
___
Genelde şiirleri serbest stil yazılmış. Tabi bunun yanında uyaklı, hece ölçülü olanlarıda var ama çoğunluğu düz yazı.
Enfess bir Bilim Kurgu
"Amerika'daki en büyük piyango olan Powerball'ı kazanabilme olasılığı 120 milyonda 1'dir. Ama her sene 1 insan bu olasılığı alt üst ederek büyülü ikramiyeyi kazanmıştır.
Şimdi de düşük olasılıklı bir olaydan söz edelim: Dünyaya dev bir göktaşı çarpacak ve uygarlık yok olacak. Jeofizikçilere göre, her yıl bunun olma olasılığı milyonda birdir. :) "
İşte bu enfes analizle başlıyoruz kitaba; olasılık yanıldı mı peki ? Bunu söyleyemem, kitabı okuduğunuzda tartışabiliriz :)
Bir sabah, yıllardır görmediğiniz bir arkadaşınızı düşünerek uyandınız. Bir saat sonra, onunla sokakta karşılaştınız. Sizce bu sadece bir tesadüf mü, yoksa çok daha farklı bir anlamı olabilir mi ?
Okurken hep bunu aradım diyebilirim :) hayatta şans veya rastlandığı diye adlandırdığımız anların arkasında gerçekten ne vardı ?
Artık şansa olan bakış açım değişti diyebilirim, artık herşey benim için olasılıklardan ibaret !
Evet, kitabı okuduktan sonra sizde böyle düşüneceksiniz :)
Çünkü kitab bizi bilimden, felsefeye, matematiğe, entrika ve maceraya sürüklüyor.
Kendimi okudukça kitaplardaki karakterle özdeştirdim, her karakter farklı bir özelliği çağrıştırıyordu; bir bakıyordunuz bir filozof oluyordunuz hemen sonra macera ve mermilerle boğuşan bir John Wick :)
karakter betimlemeleri harikaydı, başrolde David Caine ve Nava. Biraz bahsedecek olursak; Caine bir üniversitede akademisyen ve enfes bir istatistikçi. Nava için zihninizde, John Wick'i canlandırabilirsiniz :)
Birde çılgın kötü bilim adamımız var amacı epilepsi hastalarının beyin kimyasıyla oynayıp deneyler yapıyor nam-ı değer Dr. Tversky
Her şey bu adamın deneyleri ile başlıyor ve bir gün Caine'nin para için deney yaptırmak zorunda kaldığı sırada özel bir yeteneği keşfediliyorrrr ve olaylar karışmaya başlıyor. Bundan sonrasını sizi
OblomovkaEdebiyat
Bir karakter düşünün, ismiyle yeni bir tanım oluştursun. Evet bu tanımın ismi oblomovluk.
Bilinçli olarak oluşan tembellik haline "oblomovluk" deniyor.
-İyi yüreklisin, zekisin, duygulusun, soylusun. Ama gene de eriyip gidiyorsun. Seni için için yiyen nedir ? Bu hastalığın tanımı yok mu ?
+zor işitilir sesle var dedi.
"OBLOMOVLUK" Syf/466
Öncelikle biraz karakterden bahsedeyim; orta yaşlarında, bir dairede çalışarak hayatına devam ederken, İş yerinden istifa edip. Oblomovluk hayatına başlıyacağı evine sığınıyor. Burada ailesinden kalan mirasla hesab kitap tutmadan kayıtsız bir şekilde yaşamını sürdürüyor.
Ve hayatı bakarız ,hallederizlerle geçiyor...
Üzerindeki toprağı atmasını Olga'dan daha çok bekledim ve sabırla sonuna kadar, şimdi atacak uyanacak dedim. [sabır kısmı tartışılır :) ]
Okurken sıkılmanız pek mümkün olmayacak, her ne kadar karakterimiz tembel olsada başına gelenler, etrafındakilerle diyaloğları( özellikle Zahar) sizde hep bir tebessüm bırakacak.
Hayatta hepimiz de biraz biraz oblomovluk var aslında, hep bir şeyleri erteliyoruz. Üzerimize birden fazla stres yükleniyoruz. Sonuç ne oluyor ?
Gereksiz telaş, sürekli kaygı. Hiç ânı yaşıyor muyuz ? Hep bu hayalle yaşadı Oblomovum.
Sürekli kendi köyünde kuracağı Oblomovka da mutlu tasasız hiç çalışmadan bir hayat istiyordu. Onun istekleri falanca şu işe başlamış, şu kız şununla gezinmiş gibi ortamlarda toplaşılıp yapılan dedikodular değildi. O hep gerçek sevgiyi aradı. İnsanların bir çıkar uğruna değilde birbirini gerçekten sevdiği Oblomovkanın hayalini kurdu hep.
Şahsımca tek eleştirdiğim sürekli kafasında planlar yapıp bir türlü hayata geçirememesi oldu.
Yazara gelecek olursak fazla kitap yazmaması, hatta tek tutulan kitabının bu olduğunu öğrendikten sonra nasıl böyle bir başyapıtın
Ömer hayyam'a ilgim olduğu için bu kitaba başlamıştım, hayal kırıklığı yaşadım :) ancak bu kadar taraflı yazılabilirdi...
-
Okuduğunuz da Türk düşmanlığını iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Gerçekten doğru olsalar bu konuda herhangi bir eleştiriye tabiki saygıyla yaklaşabilirdim.Maalesef yazarımız içindeki Türk düşmanlığını dışa vurmuş kitabın ilerleyen sayfalarında da Amerika hakkında övgüleriye beni şaşırtmadı :)
Yazarın öne sürdüğü bilgileri internette araştırabilir veya tarih alanında uzman kişilere sorabilirsiniz arkadaşlar. Halifenin kızı olayı , Melihşah ve Alparslan hakkında söyledikleri hatta Nizâmülmülk , Hasan Sabbah ve Hayyamın medreseden arkadaş olmalarını anlattığı kısımda tüm film kopuyor :) Tarihi bu kitaptan öğrenen arkadaşlar için üzülüyorum. Kendi milletini karamalarla öğreniyorlar.
Son olarak yazarın Fransada yaşayan arap kökenli olduğunuda söylemeden edemeyeceğim.
Reklam