Momo
Michael Ende 
Momo
Hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden oldukça akıcı ve yaratıcı bir hikayeydi. Gerçekte dramatik bir şekilde var olan her şeyi daha basitleştirerek sembolikleştirerek anlatmışlar. Karakterlerle bağ kurmak şaşırtıcı bir şekilde kolaydı, çok karakter olmasına rağmen hepsini anlatış biçimi kendine özgüydü.
İki puan kırmamın sebeplerine gelirsek eğer;
Yazar çoğu yerde tıkanmış ve açıkçası bilerek saçmalamış gibi hissediyorum, ilk sayfaları mükemmel olan kitabın son sayfaları aşırı aceleye getirilmiş, evet anlıyorum soyut kavramlar ele alınıyor ve yazarın kendisi de çoğu soruya cevap veremez, ancak (belki de çeviriden dolayıdır) bazı ufak anlatım hataları gözümden kaçmadı. Sanki yazdığı şeyi o da tam olarak çözememiş gibiydi. Sonu tabii ki mutlu bitecekti ve bitti, ancak bu kitabın son 2 sayfasında yaşandı, en azından bize 290 sayfa boyunca anlattığın karakterlerin de en sonda bakış açılarını sunabilseydin keşke? Kendimi ‘Fatmagül’ün suçu ne?’ izliyormuş gibi hissettim, Momo artık ananda benim baban da benimDuygu ve Düşünce
Michael Ende Momo
Hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden oldukça akıcı ve yaratıcı bir hikayeydi. Gerçekte dramatik bir şekilde var olan her şeyi daha basitleştirerek sembolikleştirerek anlatmışlar. Karakterlerle bağ kurmak şaşırtıcı bir şekilde kolaydı, çok karakter olmasına rağmen hepsini anlatış biçimi kendine özgüydü.
İki puan kırmamın sebeplerine gelirsek eğer;
Yazar çoğu yerde tıkanmış ve açıkçası bilerek saçmalamış gibi hissediyorum, ilk sayfaları mükemmel olan kitabın son sayfaları aşırı aceleye getirilmiş, evet anlıyorum soyut kavramlar ele alınıyor ve yazarın kendisi de çoğu soruya cevap veremez, ancak (belki de çeviriden dolayıdır) bazı ufak anlatım hataları gözümden kaçmadı. Sanki yazdığı şeyi o da tam olarak çözememiş gibiydi. Sonu tabii ki mutlu bitecekti ve bitti, ancak bu kitabın son 2 sayfasında yaşandı, en azından bize 290 sayfa boyunca anlattığın karakterlerin de en sonda bakış açılarını sunabilseydin keşke? Kendimi ‘Fatmagül’ün suçu ne?’ izliyormuş gibi hissettim, Momo artık ananda benim baban da benim
Seri kitapların insanda bıraktığı o tanıdık boşluk hissini bu seride fazlasıyla yaşadım. Sanki farklı bir evrende birlikte yol aldığım dostlardan ayrılmışım da, artık bir daha yollarımız kesişmeyecekmiş gibi… Bu duygu, serinin ne kadar etkileyici olduğunun en güçlü göstergesi aslında.
Nexus serisi; kurgusuyla, anlatım diliyle ve dengeli betimlemeleriyle gerçekten öne çıkan bir iş. Özellikle betimlemelerin ne eksik ne de yorucu olacak şekilde ayarlanmış olması, okuma deneyimini oldukça akıcı hale getiriyor. Pek çok eserde karşılaşılan gereksiz detay yükünden uzak durulması büyük bir artı.
Karakterler ise ayrı bir parantezi hak ediyor. Her biri özenle işlenmiş, derinlikli ve inandırıcı. Okurla kurdukları bağ o kadar güçlü ki, hikâye ilerledikçe onların duygularını paylaşmamak mümkün olmuyor. Adeta birlikte yolculuk ediyorsunuz.
Serinin bir diğer dikkat çekici yönü ise vermek istediği mesajları doğrudan değil, karakterler ve olaylar üzerinden ustalıkla aktarabilmesi. Eleştirel bakış açısını okura dayatmadan, düşündürerek sunması oldukça başarılı.
Genel olarak, hem anlatım gücü hem de kurgu derinliği açısından oldukça tatmin edici bir seri olduğunu düşünüyorum. Benim için keyifli ve etkileyici bir okuma deneyimiydi.
Görüşürüz Kade, Ilya, Cole, Rangan, Feng, Sam, Ananda, Kate, Pryce ve diğerleri…
Puanım: 9/10
#Nexus #crux #apex
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·100 syf.··
Beğendi
·2026 47. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 13 Şubat 2026 00:00
Bu bir yolculuk hikâyesi.
Ama ne yol ne yolcu ne de yoldaş aslolan…
Bu bir arayış yolculuğu.
Neyi, nasıl bulacağınızın muamma olduğu.
Uzanıp gökyüzünün altına
Kulağını yer kabuğuna dayayıp
Arzın nabzını dinleyerek gerçekleşen bir yolculuk.
Yerin mi kabuğu var yalnız?
Kabuk değiştiren hayat, şehirler, insanlar, yollar peki…
Denizin kokusu, ağaçların gölgeleri, çiçeklerin rengi.
Değişimle kabuk bağlayan ve/veya asla bağlamayacak olan yaralara ne demeli?
İbn-i Rüşd’ün çok sevdiğim bir sözüdür;
“Yumurta dıştan bir güçle kırılırsa yaşam son bulur,
içten bir güçle kırılırsa yaşam başlar;
Zira sahih dönüşümler hep içten gelir...”
Yıkıcı bir sarsıntı, seyri değişen çocukluk, başka bir şehirde büyüme telaşesi…
“Gurbet ne yana düşer usta, sıla ne yana?”
Ha, unutmadan!
“Uzaktan mavi görünen” bu şehrin içine biraz “kendinden” katmış yazar.
Kardeşlik ve dostluğun emniyeti arasından kendine, kendince yeni bir yol açarak.
Ne diyordu şair:
‘Dünyanın bütün bilgeliği iki sözcükle özetlenebilir:Anı yaşamak!1000Kitap
EVRENSEL BİLGELİĞİN ANAHTARLARI ÜZERİNE AYDINLATICI BİR ANLATI
“Mutluluk da mutsuzluk da kendi içimizdedir. Cennet de cehennem de bizim içimizde bulunur.”
Mutluluk nedir?
Hayatın anlamı nedir?
Korku nedir?
Yaşamın anahtarı nedir?
Dünyayı nasıl değiştirebilirim?
Nasıl mutlu ve başarılı olabilirim?
Hepsinden de öte; NASIL İNSAN OLABİLİRİM?
Gündelik yaşantımızda bu soruları soruyor muyuz? Ya da bu soruların cevabını biliyor muyuz?
Yeryüzünde milyarlarca insan vardır. Hepsi birbirinden farklı, biri diğerinin kopyası olmayan, farklı dinlere, farklı inançlara, farklı düşüncelere sahip, hayata farklı pencerelerden bakan milyarlarca insan…
İnsanlar bazen bu “farklı” pencereleri merak eder, göz ucuyla bakmaya çalışır, tanımak, görmek deneyimlemek ister. İşte felsefe bunu yapar. Farklı zihinleri ve pencereleri tek çatıda toplar. Bir değil binlerce farklı pencere açar. Felsefede belli sayıda renk yoktur; binlerce farklı renk, duygu, düşünce, soru ve pencere vardır. Sizin gündelik hayatta sorduğunuz ya da sormadığınız tüm sorulara bir değil birden fazla cevap verir. Ve günün sonunda tüm insanlar aynı kapıya çıkar “insan olmak”
İnsan nedir? Bunu sorgulamalı insan. Benzerlikler ile değil farklılıklar ile bir araya gelmeli insan. Ve yine o farklılıklarla birbirini tamamlamalı, bir bütün olabilmeli insan. İşte o zaman oluruz “İNSAN”
Bu kitapta tam olarak öyle bir kitap.
Bu yüzden bu kitabı okurken felsefeyi tam anlamıyla hissedip, deneyimleyip, o farklı pencerelerden bakma fırsatı yakalayacaksınız. Aynı çatının altında buluşup, ortak değerlerden payınızı alacaksınız.
Birçoğunuz, “ben bunları zaten biliyordum” diyecek. Bazısı karşı çıkacak. Kimisi de derin bir sorgulamaya girişecek.
Ama neticede bu kadar farklı insan aynı kitabı
Zaman nedir, vakitle zaman ,ân aynı mıdır ,ebediyet nasıl olur? insanın kadim sorularından. Yazar bu soruların cevaplarını farklı medeniyetlerde ve dinlerde arıyor. Çevirmen belki çok müdahale etmek istemediği için olsa gerek olduğu gibi çeviri yapmış,cümleler de uzun, açıklamalar metni bölüyor biraz ama gerekli.Bu sebeple
anlaşılması biraz zor geldi. Çıkardığım sonuç; bidayeti olanın nihayeti olduğu, geçmiş gelecek, şimdinin "ân" da saklı olduğu, Allah'ın elan evreni yaratmaya devam ettiği, zaman dediğimiz kavramın insanlarla ilgili olduğu ve her şeyin özünün, cevherinin Bir ve değişmez olan Allah olduğu.
Merhaba sevgili kitap dostlarım nasılsınız? Bugün sizlere @kafkayayinevi 'nin çıkardığı @isilaydinn kaleminden #enuzunyol kitabı ile geldim. Oldukça kısa ve düşündürücü bu eseri gerçekten çok sevdim. Biraz konusundan bahsedeceğim.
"Bu dünyaya ayrılmaya mı geldik? Bu dünyaya ayrılıp da mı geldik? Analar babalar kendi ana babalarından doğmadan mı bizim ana babalarımız oldular? Sahi bu dünyada kim kimdik? Sınır neredeydi? Ben nerede bitiyordum da öteki başlıyordu? Fay bu yüzden mi vardı? Mevsimler neden böyle çabuk dönmüş ve yine yaz gelmişti? Yoksa en uzun yol yaz mıydı?"
Bir çocuğun gözünden okuyoruz kitabı, yazar ismini koymamış. Hamile annesini, ailesini, hatta herşeyini depremde kaybeden bir çocuğun masum arayışını. Büyük travma geçiren çocuk, kendine Ananda, adlı hayali bir arkadaş yaratır. Onunla beraber kurduğu hayalleri, mutlu olduğu anları okuyor ve maceralarına ortak oluyoruz. Birgün bu hayali arkadaşı Anan'dayı da kaybedince onu aramaya başlıyor küçük kahramanımız. Ve birgün çocuk uykudan uyanıyor ancak gözleri görmüyor ve karanlığına şahit oluyor. Kaybettiği annesi, hayalini kurduğu doğmamış kardeşinin mezarını arıyor. Kim bilir belki de kendini!
Aynı zaman da onunla beraber iç dünyasında ki mücadeleyi beraber gerçekleştiriyor, kendimize de bir pay çıkarıp düşünmeye yönlendiren, oldukça etkileyici ve düşündüren yazarın sıkmayan kalemini sevdim tavsiye ederim.Eğer siz de bu tür derin ve etkileyici hikayelere meraklıysanız, #enuzunyol 'u mutlaka okumalısınız.
Keyifli okumalar dilerim.
Süleyman kuşları teftiş etti, (içlerinde Hüdhüd'ü bulamadı.) dedi ki: Neden Hüdhüd'ü göremiyorum yoksa gayba gidenlerden mi oldu?
Sonsuzluk içinde sonraki kuşaklar diye bir şeyden söz açılamaz, birlikte yaşamalar vardır sadece.