Siyah inci, adı gibi simsiyah, herkesi etkileyen güzel, iyi huylu, uysal bir attır. Çünkü sevgiyle, ilgi ve şefkatle yetiştirildi. Bu kitapta siyah incinin hayatını anlatıyor. Farklı sahipler elinde yaşadığı iyi muamele yanında ne yazık ki yaşamak zorunda olduğu kötü muameleler de oldu. İlgisiz, sevgisiz hor kullanılmak zorunda da kaldı. Burada onların da bir canlı olduğunu, ses çıkaramadıkları acılara boyun eğmek zorunda kalmalarına üzüldüm. Hayvanlar Allah’ın sessiz kulları onların da canlı olduğunu, duyguları olduğunu unutmamalı ve her hayvana sevgi, ilgi ve şefkatle yaklaşmalı… Siyah İnci, son gittiği evinde eskiden onunla ilgilenen küçük seyisi gördü ve siyah inci ile yine o ilgilenecekti. Siyah inci yine eski günlerindeki gibi çok mutlu ve sağlıklıydı.
Hayatlarımızdan iyi insanların eksik olmaması dileğiyle…