TÜRK'ÜN ULU HAFIZASI KORKUT ATAEdebiyat
Türk'ün tarihi, dünyadaki herhangi bir milletin tarihine kıyasla iz sürülmesi oldukça meşakkatli bir süreç ihtiva eder. Tarih sahnesine çıkışından günümüze kadar olan süreç, pek tabii, tamamen yazılı ve kayıt altında değildir. Bu durum karşısında edebiyatçılar ve tarihçiler, mevcut kaynakları genel bir tablo çıkarmak için didik didik etmek zorundadırlar. Bu kaynaklardan en değerlileri arasında Dede Korkut Hikâyeleri büyük bir yer kaplar. Dede Korkut veyahut Korkut Ata; Türklerin Bayat boyuna mensup, 7. yüzyılda yaşadığına inanılan bir er kişidir. Türklerin ulularından; sözüne ve emrine hürmet ile riayet edilen birisidir. Günümüze 14 hikâyesi ulaşmıştır. Bu hikâyelerden Türk toplumunun yaşam tarzını, örf, âdet ve ananelerini öğreniyoruz.
Bu bilgiler ışığında Türklerin İslamiyet'i kabul süreçlerinde kendi töre ve âdetlerini, yeni benimsedikleri İslamiyet ile bir potada eritişlerine ve Türk-İslam sentezinin içerisinde muhafaza edilen Orta Asya - Türkistan kültürüne şahitlik ediyoruz. Değişik varyantlarıyla 14. yüzyıla kadar uzanan hikâyelerinde Korkut Ata, hikâyelerdeki deyimiyle "soy soylayan, boy boylayan" olarak olayları bize aktarır. O, yalnızca bir anlatıcı değil; soy ağacı söyleyen, hüküm veren ve toplumsal düzeni inşa eden bilge bir töre koyucudur. Millet hafızası olarak konumlanan Dedem Korkut; Türk tarihinin ve edebiyatının izinin sürüldüğü, Türk dilinin canlı bir şahididir. İşte bu konumuyla Dede Korkut, Türklerin sözlü ve yazılı kültürü arasında kurulan bağın en nadide örneğidir.
Dede Korkut'un üstlendiği misyon, Türklerin İslamiyet öncesi inanışları ile Tanrı bağının radikal bir kopuşla terk edilmediğini gösterir. Aksine bu köklü miras, İslamiyet'in potasında eriyerek tasavvufi unsurlar hâlinde varlığını sürdürmüştür. Dede Korkut Hikâyeleri; Orta Asya'dan
İnsan mutsuzken hep dikkati kendine dönüktür.Kitap Alıntısı
Bu sadece kişisel bir yabancılaşma değil belki de;büyük şehrin merkezinde, milyonlarca insanın arasında anonim kalmanın, o devasa döngünün içinde"görünmez" bir dişli olmanın getirdiği kaçınılmaz bir duygu. Modern insanın ortak sessizliği mi, yoksa şehrin bizi içine alan soğukluğu mu emin değilim. Ama her şeyden uzak, sadece var olma çabasıyla geçen günlerde, insanın kendi evinde bile "yabancı" hissetmesi tuhaf bir şekilde tanıdık geliyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Babil Yaratılış Destanı, evrenin ve tanrıların nasıl ortaya çıktığını anlatan eski bir Mezopotamya destanıdır. Başlangıçta yalnızca tatlı su tanrısı Apsu ile tuzlu su tanrıçası Tiamat vardır. Zamanla başka tanrılar doğar.
Genç tanrıların gürültüsünden rahatsız olan Apsu onları yok etmek ister, ancak öldürülür. Bunun üzerine Tiamat öfkelenir ve genç tanrılara karşı savaş açar. Tanrılar arasından Marduk öne çıkar ve Tiamat’la savaşmayı kabul eder.
Marduk, Tiamat’ı yenerek onun bedeninden gökyüzünü ve yeryüzünü yaratır. Daha sonra evrenin düzenini kurar ve insanları tanrılara hizmet etmeleri için yaratır. Böylece Marduk, Babil’in en büyük tanrısı ilan edilir.
Gılgamış, eski Mezopotamya’daki Uruk kentinin güçlü fakat zalim kralıdır. Halkın şikâyetleri üzerine tanrılar, ona denk bir arkadaş olması için Enkidu’yu yaratırlar. Başta rakip olan Gılgamış ve Enkidu daha sonra çok yakın dost olurlar.
Birlikte birçok maceraya atılır, dev Humbaba’yı ve Gök Boğası’nı yenerler. Ancak tanrılar bu davranışlarına kızar ve Enkidu’nun ölümüne karar verir. Enkidu’nun ölümü Gılgamış’ı derinden etkiler.
Ölümden korkmaya başlayan Gılgamış, ölümsüzlüğün sırrını bulmak için uzun bir yolculuğa çıkar. Yolculuğunda birçok zorlukla karşılaşır ve sonunda insanların ölümsüz olamayacağını anlar. Böylece yaşamın değerini ve insanın yaptığı eserlerle hatırlanacağını öğrenir.
Kadim bir coğrafyanın asırlara varan bilgeliğinin, masalsı hikayelerle okura/dinleyene bir şeyler katabileceği, kültür, inanç ve gündelik yaşamımızın içindeki sıradanlığa bu denli benzeşebilecek yaşamları irdeleyebileceğimiz, insan yaşamının aslında gelişim denen dönüştürücüyle farklılaşmasına rağmen, öz de var olan o insansı özelliklerin,açmaz, sevgi, özlem, ihtiras ya da güç arzusunun hep aynı kaldığını gösterebilen akıcı, güzel bir eser.
Kambur
#okudumbitti
Kambur - Hunchback
Saou Ichikawa
Kambur, ağır kas hastalığı nedeniyle hareket kabiliyeti son derece kısıtlı olan Shaka adlı bir kadının hikâyesini anlatır.
Shaka, dijital dünyada anonim kimliklerle var olur, erotik metinler yazar, forumlarda tartışmalara katılır ve toplumun “normal” kabul ettiği hayatı dışarıdan gözlemler.
Yazar Saou Ichikawa, fiziksel engelli bir yazar olarak bu romanı kendi deneyimlerinden besleyerek kaleme aldığı bilinmektedir.
“ama unutmamalı lotus çiceği, en parlak haline çamurun kalbinde ulasir.”