İctihadla saltanat yanyana eğleşmesi mümkün olmayan şeylerdi. Birinin yapısı dinamik, diğerinin yapısı statikti. Tüm antik ve çağdaş saltanatlar düşünceye ve düşünen insana düşmandılar. İctihad ise düşüncenin, imanın yedeğinde ulaştığı zirve, yani aklın en soylu meyvesiydi.
“Dışarı çıkıyorsunuz dikkat! çiçeklerle karşılaşmayın
Ya da koklamayın onları, iyisi mi, yüzünüzü örtün şapkanızla
Ya da düşünmeyin hiç, ben bakın öyle yapıyorum
Neden diyeceksiniz? insandaki sevgiliyi eskitiyor bu çiçekler”