Reading witcher in english is fascinating. Even though its translated directly from Polish, English sometimes flattens the raw, gritty Slavic wit, but the dark atmosphere still punches through. I love how this book tears down pretty fairy tales. It shows a magical world ruined by ugly human realities such as injustice, racism, and violence. It proves that no matter the universe, human nature always brings the same disgusting problems. Since I’ve played all the games, I didn't have to build this world from scratch. I felt like I was returning home, totally immersed from page one. Plus, every character is so distinct you instantly adopt them. Dandelion, especially, is brilliant, his dramatic bard energy perfectly balances the grim reality. The core of the book for me is Geralt. He acts like a heartless mutant who only kills for coin, forcing himself to believe he has no feelings because society expects him to be cold. But underneath, he is incredibly soft hearted. I related to him deeply. People often call me emotionless too. But I know how much I actually care. When it matters, sometimes I act way more thoughtful and genuinely considerate than the people who constantly brag about how sensitive they are. Like Geralt, being guarded doesn't mean you don't feel. Some dislike that this is just a collection of scattered short stories, but I think it’s the perfect, low pressure gateway into the universe. It’s a fun, easy read that makes you feel both the darkness of the world and the hidden warmth of its hero.
I never thought that one day I would read and finish this book, but here I am — I read it, I finished it, and just as I expected, it turned out exactly that way. The Love Hypothesis is a book full of clichés but with the “I’m going to break the clichés” kind of attitude.
I’m not even sure where to start. I don’t know if I actually liked the book, but I enjoyed reading it. It flowed really well, so I can’t complain about that part. However, Olive constantly talking about how big Adam was started to annoy me. I wanted to tell her, “Yes, we get it, he’s a big guy. You don’t have to remind us every ten seconds!”
After that, their dialogues… I don’t know, they felt really ridiculous to me. It was less of a romantic comedy and more of a romantic nonsense kind of story. But it was the type of book that didn’t require much thought, was easy to read, and flowed nicely. I already know that once I finished it, I wouldn’t think about it again.
The movie adaptation is coming. I’m not sure if I’ll watch it, but maybe I will just to clear my mind and have something easy to watch.
Bir gün bu kitabı okuyup ve bitireceğimi hiç düşünmezdim ama işte buradayım, okudum ve bitirdim ve tahmin ettiğim gibi oldu. Klişelerle dolu ama ben klişeleri yıkmaya karar verdim havası ile love hypothesis kitabı. Nereden başlasam emin değilim. Kitabı beğendim mi, ondan bile emin değilim ama okurken keyif aldım, yani akıp gitti okurken. O kısımda bir sorun yoktu ama olive'in sürekli adam ne kadar büyük demesi sinir bozucuydu. Kendisine gidip evet anladık, o büyük biri. Bunu her on saniyede bize hatırlatmana gerek yok! Sonrasında aralarındaki diyaloglar, bilmiyorum çok saçma geldi. Romantik komediden çok, romantik saçmalıklar üzerine bir kurguydu ama kafayı yormayan, akan ve bittiğinde bir daha
Reklam
I like not knowing about some things. Yes. I like it. Because it feels comfortable to me. I take refuge in the comfort of saying "I don't know." I read the Elephant Man story for the first time in this book. But I didn't know it was a famous story and based on a true event. Absolutely. So I'm glad I read it without knowing anything about it. Because it didn't affect my feelings.
I did a simple reading and I have simple feelings. Not exaggerated. The Elephant Man was a human and never a creature. Monster or creature. He was human. What about the other people? They are prejudiced. As always. I think the real creatures are the other people. Because they wounded a wounded person again and again. That evil requires having an evil heart. Right? Clear... Apart from that. The book is very easy to read because when I didn't know a word, I looked up its meaning on the next page. It was very comfortable. I didn't use a dictionary. Besides, this was a first-level reading. Beginner level. I will watch the movie. Of course, I will watch it in English. Because I made a promise to Professor Akif. Just like he promised Fuat Sezgin.
I know I'll always be grateful to him. That's it. That's all I know.
I had a crazy idea today. I've been reading Harry Potter for 23 years. It's time I started reading it in English. That's real magic!
Türkçe İngilizce Karşılıklı Hikayeler (10 Kitap Takım)Özer Kiraz · Özer Kiraz Yayınları · 20251 okunma
Karanlıkta iki gölge yan yana geldi ve karanlık bitti...
"He is half of my soul, as the poets say."
ya ben bu kitabın beni bu kadar mahvedeceğini tahmin etmemiştim.. ne yazcam kelimeleri nasıl toplıcam hiç bilmiyorum hala. 
Madeline Miller mitolojik bi efsaneyi alıp öyle bi aska, öyle zarif bi bağlılığa dönüştürmüş ki kitabı bitirdiğimde göğsümde kocaman bi ağırlık vardı hala etkisinden cıkamıyorum ağlamaktan yoruldum ..
biz akhilleusu hep o yenilmez gururlu yarı tanrı savasçı olarak bildik ya hani, tarihteki o gaddar imajı falan. ama bu kitap bize onun savas meydanlarındaki ihtişamını diil patroklosun gözlerindeki o saf masum halini anlatıyo. o kadar insani ki.. hele o Chiron'un yanındaki çocukluk yılları, pelion dağındaki o huzurlu günler.. yazar oraları o kadar güzel anlatmış ki keşke hep orada kalsalardı dedim okurken.
patroklosun sadakati, o herkesin korktuğu akhilleusun onun yanındaki o çocuksu ama devasa sevgisi içimi titretti resmen. bi de şu kader mevzusu ve tanrıların o kibirli, bencil dünyası beni acayip delirtti okurken.. özellikle Thetis karakterine o kadar sinir oldum ki anlatamam, kadındaki o kibir ve oğlunu sadece şan şöhret için harcama isteği delirtti beni. iki ölümlünün kaderin önüne geçemeyen o çaresiz ama yine de pes etmeyen hikayesini izlemek hem büyüleyiciydi hem de cok can yakıcıydı bence truva savaşı başladığı andan itibaren zaten kalbim sıkışa sıkışa okudum, o savaşın anlamsızlığı, gurur yüzünden verilen o kayıplar falan çok iyi işlenmişti.
yazarın dili de o kadar akıcı ki betimlemeler falan acayip şiirsel, sanki düz yazı diil de bi melodi okuyosun gibi. akhilleusun şan şöhret açlığıyla patroklosun o şifacı, merhametli yönünün tezatlığı muazzam verilmiş. sonunu bile bile okumak canımı cok yaktı, o son sahneler, mezar taşındaki o isim detayı falan beni benden aldı bittim orda zaten.. ama her saniyesine
Madeline Miller mitolojik bi efsaneyi alıp öyle bi aska, öyle zarif bi bağlılığa dönüştürmüş ki kitabı bitirdiğimde göğsümde kocaman bi ağırlık vardı hala etkisinden cıkamıyorum ağlamaktan yoruldum ..
biz akhilleusu hep o yenilmez gururlu yarı tanrı savasçı olarak bildik ya hani, tarihteki o gaddar imajı falan. ama bu kitap bize onun savas meydanlarındaki ihtişamını diil patroklosun gözlerindeki o saf masum halini anlatıyo. o kadar insani ki.. hele o Chiron'un yanındaki çocukluk yılları, pelion dağındaki o huzurlu günler.. yazar oraları o kadar güzel anlatmış ki keşke hep orada kalsalardı dedim okurken.
patroklosun sadakati, o herkesin korktuğu akhilleusun onun yanındaki o çocuksu ama devasa sevgisi içimi titretti resmen. bi de şu kader mevzusu ve tanrıların o kibirli, bencil dünyası beni acayip delirtti okurken.. özellikle Thetis karakterine o kadar sinir oldum ki anlatamam, kadındaki o kibir ve oğlunu sadece şan şöhret için harcama isteği delirtti beni. iki ölümlünün kaderin önüne geçemeyen o çaresiz ama yine de pes etmeyen hikayesini izlemek hem büyüleyiciydi hem de cok can yakıcıydı bence truva savaşı başladığı andan itibaren zaten kalbim sıkışa sıkışa okudum, o savaşın anlamsızlığı, gurur yüzünden verilen o kayıplar falan çok iyi işlenmişti.
yazarın dili de o kadar akıcı ki betimlemeler falan acayip şiirsel, sanki düz yazı diil de bi melodi okuyosun gibi. akhilleusun şan şöhret açlığıyla patroklosun o şifacı, merhametli yönünün tezatlığı muazzam verilmiş. sonunu bile bile okumak canımı cok yaktı, o son sahneler, mezar taşındaki o isim detayı falan beni benden aldı bittim orda zaten.. ama her saniyesineHadislerle Toplumun inşası
Kitabın en güçlü yönü, modern insanın en çok ihtiyaç duyduğu "zamanı verimli kullanma ve doğrudan bilgiye ulaşma" ihtiyacına cevap vermesidir. Binlerce hadis arasından özellikle kadınların günlük ibadetlerini, aile içi hukuklarını ve sosyal yaşamlarını ilgilendiren hadislerden seçilmiş olması, eseri kalın bir kaynak kitap olmaktan çıkarıp her an okunabilecek pratik bir el kitabına dönüştürüyor.Ancak kitap genel okuyucu kitlesi için harika bir giriş ve hatırlatma kitabı olsa da, derinlemesine hukuki tartışmalara girmiyor. Hadislerin ardındaki tarihi anlatım ve mezhepsel yorum farklılıklarını merak eden ileri düzey okuyucular için bu eser tek başına yeterli gelmeyebilir; yanına daha geniş açıklama kitaplarının eklenmesi gerekebilir. Çünkü; açıklamanın yetersiz olduğu yerlerde keskin üslupla yanlış anlamalar olabilir. Başlık olarak "Hanımlara özel... " diye olmamalıydı bence. Kitapta aile kavramı, eşlerin birbirine davranışları ve bir çok hadisin kadınlarla ilgili gibi gözükse de uygulama noktasında sadece kadınları ilgilendiren olmamasından dolayı bu düşünceye sahibim. Hadislerle toplumun inşası ya da Hadislerle aile rehberi gibi başlıklar daha uygun olurdu. Uygulama noktasında kesinlikle erkeklerin de okumadı gereken bir kitap çünkü. Kitaplarınızın ve huzurumuzun bol olması dileğiyle keyifli okumalar dilerim arkadaşlar. İş
Riyazu'l Müslimat / Hanımlara Özel Hadis-i ŞeriflerAhmed Ubeyd ed-De'as · Çelik Yayınevi · 201532 okunma
#tılsımvesis1
#sedalena
"Kabusların için hemen yanındayım. Onları benimle tehdit edebilirsin."
Larina'nın annesi cadı olmakla suçlanır. O, annesi ve küçük kardeşi yakılmak üzere yakalanır. Larina tam yanmak üzereyken kendini başka bir dünyada bulur. Üstelik bir adamın üzerine düşer ve bu adamın hayatını kurtarır.
As Valor Jarlan, Artevi krallığının prensidir. Krallık yok edilmiş ve yaşayan Artevi halkına şu an ki kral eziyet etmektedir. As, kendisine bağlı adamları ile birlikte bir isyan başlatmıştır.
Nereden geldiği belli olmayan kız üzerine düşer ama bu kız yaralıdır. Onu tedavi ettirir. Bir taraftan bu kızın kim olduğunu bulmaya çalışırken, bir taraftan da etrafta söylentiler dolanmaya başlar. Larina artık Jarlan'ın kızılı olarak anılmaktadır.
Krallığını kurtarmak için As, sise dönüşerek düşmanlarını yok eder. Onun adı bile korkmaları için yeterlidir. Ama Larina'nın yanında bambaşka biri olur. As, hiç tanımadığı bu kızı herşeyden korumaya kararlıdır.
Larina ise kendisi ve ailesi hakkında öğrendikleri ile yıkılır. As ile olan bağı giderek artarken düşmanları dört bir yandan saldırmaya devam edeceklerdir.
'Tılsım ve Sis Serisi" büyülü evreni ile soluksuz okuduğum bir kitap oldu. İlk kitapta evrene hızlı bir giriş yapıyoruz. Larina ve As'ın arasındaki kimyayı çok sevdim. Larina gerçekleri öğrendikten sonra birbirlerine daha da yakınlaşıyorlar. Tam herşey düzeliyor derken çok fena bir son bizi bekliyor.
Kitapta sevdiğim birçok karakter oldu. Özellikle Meliv ve su atı favorim. Devam kitabına hemen başlıyorum çünkü As'ı bu halde bırakamam Bomba gibi bir ikinci kitap bekliyorum.
Büyücüler, cadılar, krallıklar ve bir çok fantastik öğenin bulunduğu bu güzel kurguyu kesinlikle tavsiye ederim. İkinci kitabı çıkmışken mutlaka okumalısınız, yeni kitaplarda görüşmek
Reklam
Reklam