Bismillâhirrahmânirrahîm
Başlıyorum
Öncelikle mantık hatası
Kocaman şövalye bir okla nasıl öldü ?
İkinci sorun neden isimler çok tuhaf
Üçüncü sorun neden dersler çok uzatılmış ve betimlemeler ya çok ya az
Ve diyologlari siktir et zaten
" öpecek gibi yaklaştım " sakın beni kucumsemede eryx "
Birde düşmandan aşka diyip neden aşk çekmesi gibi akıyor ve çoğu prensesin derdi koca bulmak
Adora ablayı severim samimidir ve bu ilk kitabı o yüzden bu kadar hata olması normal
Herkese merhaba, Aşk vesaire isimli kitabı biraz önce bitirdim hemen akabinde bende bıraktığı etkiyi sizlerle paylaşmak istiyorum.
İnsan bazen aşkın kendisinden çok, ona yüklediği anlamların peşinden gidiyor. Kitap, aşkı romantik bir masal gibi anlatmak yerine; eksikliklerimizi, korkularımızı ve yalnızlığımızı da içine katarak ele alıyor. En çok hoşuma giden tarafı buydu. Çünkü gerçek aşk, kusursuz insanların değil, yaralarıyla yaşamayı öğrenen insanların hikâyesi. Kitabı okurken zaman zaman kendi hayatımı ve insan ilişkilerini düşündüm. Bazı satırlar insanın içine sessizce yerleşiyor. Bence bu kitap, aşkı anlatırken aslında insanı anlatıyor.
Tavsiye edeceğim kitaplardandır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hüseyin Rahmi’nin Türk polisiyesinin temel taşlarından ve en başarılı erken dönem örneklerinden biri olan Kesik Baş romanını okudunuz mu?
Hüseyin Rahmi’nin ataerkil bakış açısından uzak, samimi ve neşeli üslubunu çok seviyorum. Bunu bir de polisiye ile yapması şahane olmuş. Günümüz polisiyesine göre eksiklikleri olsa da bence bugün bile keyifle okunuyor.
Kısaca konusu şöyle: Hikaye, birgün Fatih Camii’nin avlusundaki bir kuyuda, bir çuvalın içinde sadece kesik bir erkek başı bulunmasıyla başlar. Ortada ne bir ceset ne de maktulün kimliğine dair bir ipucu vardır. Bu vahşi ve gizemli cinayeti çözmekle görevlendirilen polis memuru Remzi ve yardımcısı Seyit Efendi, adeta bir yapbozun parçalarını birleştirir gibi delillerin peşine düşer.
İpuçları takip edildikçe olay, dönemin İstanbul’undaki zengin bir ailenin konağına, aşk, kıskançlık, miras kavgaları ve entrikalarla dolu karmaşık bir aile içi hesaplaşmaya uzanır. Hüseyin Rahmi Gürpınar, bu gizemi çözerken araya kendi imzası olan toplumsal eleştirileri ve mizahi unsurları da başarıyla serpiştirir.
instagram.com/p/DaItfJNt7SZ/?...
Ayyaş: İnsanın Kendine Yabancılaşmasının Romanı
Puan vermedi·336 syf.·
2026 125. kitabı
Ayyaş
Hans Fallada
Bazı romanlar yalnızca bir hikâye anlatmaz; insanın en sessiz yaralarına dokunur. Hans Fallada’nın Ayyaş adlı eseri de tam olarak böyle bir roman. İlk bakışta alkol bağımlılığı üzerine yazılmış gibi görünse de, satırlar ilerledikçe bunun aslında insanın kendi benliğiyle verdiği ağır mücadelenin hikâyesi olduğu anlaşılır. Yazar, bağımlılığı yalnızca bir alışkanlık olarak değil; hakikatten kaçışın, vicdanla yapılan küçük tavizlerin ve insanın kendisini yavaş yavaş yitirişinin sembolü olarak ele alır.
Romanın merkezindeki karakter, hayatına düzenli ve saygın bir insan olarak başlar. Ancak Fallada bize, hiçbir çöküşün bir anda yaşanmadığını gösterir. İnsan önce kendine söylediği küçük yalanlarla uzaklaşır hakikatten; sonra bu yalanlar büyür, vicdanın sesi kısılır ve geriye kendisini bile tanıyamayan bir ruh kalır. İşte romanın asıl gücü de burada saklıdır. Okur, yalnızca bir karakterin düşüşüne tanıklık etmez; kendi iç dünyasına dönüp şu soruyu sormaya başlar: “Ben hangi kaçışların içinde yaşıyorum?”
Hans Fallada’nın dili son derece yalın, fakat bir o kadar da sarsıcıdır. Süslü cümlelere ihtiyaç duymaz; çünkü anlattıkları yaşanmışlığın ağırlığını taşır. Bu nedenle roman, bir kurgu okumaktan çok, derin bir itirafı dinliyormuş hissi uyandırır. Tekrarlayan ruh hâlleri ve iç çatışmalar zaman zaman okuru yorsa da, bu tekrarlar bağımlılığın bitmeyen döngüsünü hissettiren bilinçli bir anlatım tercihidir.
Manevî açıdan bakıldığında ise Ayyaş, insan kalbinin boşluğu neyle doldurmaya çalıştığını sorgulatan güçlü bir metindir. Alkol burada yalnızca görünen yüzdür. Asıl mesele, insanın içindeki eksikliği yanlış yerlerde araması ve hakikatten uzaklaştıkça kendisine de yabancılaşmasıdır. Fallada bunu dinî bir dille ifade etmez; fakat romanın her sayfasında bu
Wuthering Heights - Emily Bronte
Kitap / Book:
Wuthering Heights/Sturmhöhe/Uğultulu Tepeler — Emily Brontë, 1847
Tür / Genre:
Gotik roman, trajik aşk, Viktorya dönemi edebiyatı
Gothic novel, tragic romance, Victorian literature
Dönem / Period:
19. yüzyıl İngiliz edebiyatı/19th century United Kingdom
Kısa Özet / Short Summary:
Uğultulu Tepeler, Heathcliff ile Catherine arasındaki yıkıcı ve saplantılı aşkı merkezine alan, intikam ve tutku temalarını işleyen karanlık bir romandır. Hikâye, iki kuşak boyunca süren nefret, hırs ve kırgınlıkların yarattığı trajedileri anlatır.
Wuthering Heights centers on the destructive and obsessive love between Heathcliff and Catherine, exploring themes of revenge and passion. The novel follows two generations shaped by resentment, pride, and emotional devastation.
Yorum / Review:
Böyle saçma bir kitabı sırf “klasik” diye okumak da ayrı bir sorun. Karakterler berbat, anlatım zayıf. Hizmetçi Nelly’nin işi gücü yokmuş gibi ömrü boyunca iyi görünerek çalıştığı insanların hayatıyla oynaması ayrı bir absürtlük. Aşk hikâyesi desen yarı kardeşler arasında geçiyor. Millet saçma sapan buhranlara girip ölüyor. Üstelik ondan fazla kez filme uyarlanmış bir eser. Beğenmedim ve önermiyorum.
Reading such a book simply because it is labeled a “classic” is a problem in itself. The characters are unbearable and the narration feels weak. Nelly, the servant, seems to spend her entire life manipulating the very people she works for while pretending to be virtuous. The so-called love story unfolds between quasi-siblings. Characters spiral into irrational breakdowns and die dramatically. Despite being adapted into films more than ten times, I did not enjoy it and would not recommend it.
#düsseldorf #WutheringHeights #Sturmhöhe #UğultuluTepeler
#EmilyBronte
"Bazı çocukluk anıları beyninize kazınır. Bazıları tatlı çocukluk anılarına dönüşürken,bazıları da sonsuza dek sizinle kalacak travmalara dönüşür." (S. ;?)
Sayfa numaraları olmayan bir grafik roman okudum. Galiba okuyucuyu kaçıncı sayfada olduğu, kaç sayfası kaldığı gibi kaygılardan uzak tutmak istemişler :)) Çünkü kitabın içeriği de içimizde büyüttüğümüz kaygılar, şüpheler, korkular, anksiyeteler üzerine. Geçmişten gelen travmalarımızın kafamızın içinde küçük canavarlara dönüştüğü ve hayatı yaşanmaz kıldığı bir döngüyü anlatıyor.
Severek okudum ancak eserde eşcinsel bir ilişki de olduğundan yetişkinlere hitap edeceğini düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.
