Aşk Vesaire
Julian BarnesYazar:
Julian Barnes
Çevirmen:
Serdar Rifat Kırkoğlu
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir kitabı bir kenara bıraktığınız gibi hayatı bir kenara bırakamıyorsunuz.Edebiyat
Seni Sevmiyorum kitabının devam kitabı Aşk vesaire..Aşk ve ötesine, ona kazandırdığımız kimi anlamlara, aşkın biçimlerine, uzantılarına dair enfes bir tanımlama.
Karakterlerimizle aradan on yıl geçtikten sonra yeniden buluşuyoruz. Şimdi geçen yıllar onlara ne yapmış, neyin turşusunu kurmuşlar, neyi yeşertip neyi çürütmüşler ve şu vesaire de neymiş didikleme vakti.
Oliver karakterinin sözlerini hatırlayalım; “Bu arabada üçümüz de sıkıştık kaldık ve birisi (sürücü! - ben!) bir dirseğini merkezi kitleme sisteminin düğmesi üzerine dayadı. Böylelikle üçümüz de mesele çözüme kavuşana kadar buradayız. Sizler de buradasınız. Özür dilerim, kapıları bloke ettim, dışarıya çıkamazsınız.”
O aracın içindeyiz hala. İleri doğru gitmeye devam ediyoruz. Ama gözümüz dikiz aynasında ve sürekli arkamıza bakıyoruz. Bu kitabın insanın içinden çıkamadığı en büyük çelişkiyi özetlediğini söyleyelim hadi. Gidilecek tek yer ileri olduğu halde geçmişe bakıp durmak, oradan kurtulamamak, bir türlü önüne bakamamak.
İlk kitaptaki anlatıcı bolluğu burada da var. Tüm ana ve yan karakterleri kendi ağzından dinlemek kitaba inanılmaz bir ritim katıyor. Bir yerde, bir düşüncede takılıp kalma şansı yok, sürekli devinim içinde bir okuma pratiği sunuyor kitap, ki ben bunu çok sevdim.
Bu serinin en büyük başarısı ne biliyor musunuz? Fazlasıyla gerçek karakterler yaratmış olması. Romantizme mumu yaktırmasıyla üflemesi bir oluyor. Sevgi var, aldatmak da, tutku var, unutuş da. Bir tane karakter bulamazsınız ki, hayatın o keşmekeşinden payını almamış, çelişkiler içinde yuvarlanmıyor olsun. Evet, hiçbirine taraf olamamak biraz yorucu. Ama sanmıyorum ki her birinde kendinden bir parça bulmayan bir okur bulunsun, ve her karakterin sayıklamasından felsefenin saçaklarını aralayıp bakmayan.
Seviyorum bu Barnes’i
Önceki kitabı 'Seni sevmiyorum' kitabında, aynı kadına aşık olan iki yakın arkadaş üzerinden yaşadığımız çağda aşk, evlilik ve ilişkiler sorgulayan yazar bu kitabında yine aynı ironik tarzıyla sistemi, para piyasasını, sitemin çarkları arasında sıkışıp kalan aile, evlilik ve aşk düzenini eleştirel bir dille değerlendiriyor.
“Dünya, aşkın her şey olup yaşamın geri kalan şeylerinin sadece bir “vs” olduğunu düşünen insanlar ile aşka yeterince değer vermeyen ve yaşamın en heyecan verici kısmının bu “vs”de yattığını düşünen insanlar arasında ikiye ayrılır.” Önemli olan hangi tarafta olduğun...
Bu kitabın üç yıl önce okuduğum Seni Sevmiyorum kitabının devamı olduğunu yakın bir zamanda öğrendim. Devam kitaplarını aslında sevmiyorum çünkü çoğunlukla o güzel tadı koruyamamakla kalmayıp öncekinin tadını da bozuyorlar. O yüzden okumak konusunda kararsız kalmıştım ama Barnes olduğu için şans vermek istedim. Fakat bu şansı maalesef ki hak etmiyormuş. Sevemedim hatta yer yer çok sıkıldım.Bittiğinde “eee neydi bu şimdi, ne gerek vardı ki?” dedirtti. Barnes bile bu konuda hayal kırıklığına uğratıyorsa devam kitaplarından çok güçlü istisnalar olmadıkça uzak durmam gerektiğini anladım.
Herkese merhaba, Aşk vesaire isimli kitabı biraz önce bitirdim hemen akabinde bende bıraktığı etkiyi sizlerle paylaşmak istiyorum.
İnsan bazen aşkın kendisinden çok, ona yüklediği anlamların peşinden gidiyor. Kitap, aşkı romantik bir masal gibi anlatmak yerine; eksikliklerimizi, korkularımızı ve yalnızlığımızı da içine katarak ele alıyor. En çok hoşuma giden tarafı buydu. Çünkü gerçek aşk, kusursuz insanların değil, yaralarıyla yaşamayı öğrenen insanların hikâyesi. Kitabı okurken zaman zaman kendi hayatımı ve insan ilişkilerini düşündüm. Bazı satırlar insanın içine sessizce yerleşiyor. Bence bu kitap, aşkı anlatırken aslında insanı anlatıyor.
Tavsiye edeceğim kitaplardandır.
"Dünya aşkın her şey olup geriye kalan şeylerin sadece VS. Olduğunu düşünen insanlarla, aşka yeterince değer vermeyen ve yaşamın en heyecan verici kısmının bu VS. De yattığını düşünen insanlar arasında..."
Bir aşkın etkisinden kurtulamamanın en iyi örneği ve hayatını nasıl saplantılı bir halde bir ömür tüketebilirsini anlatan en iyi kitap..
Diyeceklerim bu kadar..
Sürükleyici..
Kesinlikle okunmaya değer..
Alengirli aşk ikilemesinin sonuna mı geldik şimdi? Aslında bütün kitaplar karakterlerin ölümüyle bitmeli, bitmiyor çünkü hikâyeler ölmeden. Bu yüzden hiç anlamıyorum her şeyden emin kalabilen insanları. Benim en çok bildiğim şey sanırım her şeyin mümkün olduğu ve o mümkün olan her şeyi saydığımız doğrularla kavrayamayacağımız her zaman.
Stuart, Gillian’ı unutamadı. Unutamadığı Gillian mı, bahsettiğimiz aşk mı, tartışabiliriz. Ne olacak ya, diye bir itiraz çıkabilir, neden çıkmasın. Aşklar biçim biçim. Oliver olmasaydı hesapta peki? O biraz işleri karıştırıyor değil mi? Yani en yakın arkadaşınızın karınızla aşk yaşaması? En yakın arkadaşınızın sizden vazgeçmesi? Ya da daha ilginci, karınızla sevişirken sizi de hiç oyundan çıkarmak istemeyişi? Size olan sevgisi uçup gitmiyor ya, ne var bunda? Sizinki gidebilir, muhtemel bir ihanet daveti olan güveniniz yerle bir oldu çünkü, ama onunki sapasağlam duruyor, yani Oliver’in, iki bira içebilirsiniz hâlâ. O kadar rahat olamaz mı dersiniz? Ne de olsa bir zamanlar sevdiği adamdınız, ateş yeniden parlayabilir. Her şey mümkün dedik ya. Ahkam kesenler beri dursun. Oliver’in teorisine kulak verecek olursak, ne tarafta durduğunuz önemli; dünya, aşkın her şey olup, yaşamın geri kalan şeylerinin sadece bir “vs” olduğunu düşünen insanlarla, aşka yeterince değer vermeyen ve yaşamın en heyecan verici kısmının bu “vs”de yattığını düşünen insanlar arasında ikiye ayrılır. Mesele ikiye ayırmaksa aşkın yerine yazılacak bir sürü başka “şey” bulabiliriz gerçi. İkilikler bizi parçalamak işini çok iyi kotarıyor çünkü, biliyorsun değil mi? Zamanla öğrenirsin, öğrensen iyi olur ya da. Gillian’ı unutmadım bu arada. Bence en çok onu nasıl okuyacağın tamamıyla kim olduğunla, aşkı nasıl tanımladığınla ilgili. Aşk mı, aşk vs mi ya da belki başka
Puan vermedi·230 syf.··
Beğendi
·2022 41. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 11 Aralık 2022 19:55
Geçen ay okuduğum ‘Seni Sevmiyorum’ isimli kitabın devamı olarak yazılmış ‘’Aşk vesaire’.
Bu sefer aradan on yıl geçmiş ve dengeler tamamen değişmiş. Yine her karakter kendi sırası gelince söz alıp, kendi iç dünyalarını anlatıyor. Olayları farklı bakış açılarından dinliyoruz. Bu teknik oldukça etkili ve farklı hisleri, düşünceleri gözlemlemek insana heyecan veriyor.
İlk kitapta Julian Barnes hakkında yaptığım her yoruma bu kitabı okuduktan sonra da katılıyorum ve diğer kitaplarını okumak için sabırsızlık duyuyorum. Yine akıcı bir yazım dili ve detaylı duygu tasvirleri yer alıyor.
Julian Barnes çok ilginç bir yazar. Ne zaman bir kitabını okumaya başlasam "ne diyor bu" derken bir bakmışım hipnotize olmuşum:)))
Evet kitaplarının hipnotize edici, bağlayıcı bir yönü var. Çünkü karakterleri , duygularını ,kendi ağzından çok iyi ortaya koyuyor.
Bu romani aslında bir devam kitabı ama bağımsız olarak da okunabilir. Seni Sevmiyorum 'daki üç kişilik bir aşk, aldatma hikayesinin üzerinden on yıl geçmiştir. Stuart, Gillian ve Oliver'in on yıl sonraki hallerini okuruz.
Romanın anlatım tekniği çok güzel. Bir televizyon programına röportaj verir gibi her karakter kendi hikayesini anlatıyor. Yüzlerine kamera tutulmuş gibi.
Stuart da Oliver da tipik ,tek dertleri sahip olmak isteyen erkolar
Kadinin duygularının, isteklerinin hiçbir önemi yok.Kendi eksiklerini, yokluklarini kadın üzerinden telafi eden kişilikler.
Ana karakterler dışında, çocuklar, anne-babalar,çalışanlar da romanda yan karakterler olarak düşüncelerini dile getiriyorlar.
Julian Barnes ,en sevdiğim yazarlar arasında epeydir yerini aldı. Bütün kitaplarını okurum.
Stuart; kurallara aşırı bağlı, ayakları fazlasıyla yere basan ve aradığı ideal kadını bir türlü bulamamış bir bankacı; Oliver ise onun tam tersine, dışa dönük, bir hayli delişmen, oyunbaz,a laycı bir dil öğretmeni. Bu iki kadim dost, tablo restorasyonuyla uğraşan Gillian'a aşık oluveriyorlar ve bütün dengeler altüst oluyor. Sonuç elbette: Yara alan dostluklar, kıskançlıklar, eleştiriler, öfkeler, alaylar uzun söylevler, iç monologlar; kısacası, insana özgü olan her şey...
Yazar Hakkında
Julian BarnesYazar · 29 kitap
Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.
City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.
Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti
