Gizemli hezeyanların, şehvetli deliliğin, mutlak terk edilişin... (İyi kulak ver sözlerime, iyi dinle fısıldadıklarımı: Seni seviyorum. Ey sen, gelip ele geçir beni. Ah, senle ben kaçalım başkalarından uzaklara, özgür, kanunsuz. Havadaki iki şahin, denizde yüzen iki balık daha kanunsuz değildir bizden.) Azgın fırtına esiyor içimden, titriyorum tutkuyla.
İkilinin birlikte ettiği ayrılmama yemini, beni seven kadının ve onu hayatımdan çok seven benim, o yemin edişi... (Ah, razıyım, her şeyi göze alırım senin için. Ah, kaybolayım gerekirse! Senle ben! Ne önemi var geri kalanın ne düşündüğünün? Bize ne başka her şeyden? Birbirimizi sevmek ve gerekirse tüketmek dışında.)
Aşk, kalpten kalbe fısıldanan bir yemin ve ben o yemini sana yıllar önce ettim, Belle
-
Seni gördüm, âh ne görüştü âh!
Ne yaralayıcı, ne incitici
Şüphe yok, unutmuşsun o yemini
Madem öyle, benimle işin neydi?
