Babası öldükten sonra işlerin başına geçmeyi düşünen Elena amcasının saldırısına uğrar. Yaralı halde bir çiftliğe sığınır ve onu samanlıkta çiftliğin sahibi bulur yarasına baktıktan sonra ertesi güne gitmesini ister fakat Elena bunu yapamayacağını söyler adam ona iki ay süre verir.
Uzun zamandır okumayı planladığım kitaptı ve bir türlü elim gitmiyordu. Dün gece itibarıyla bitirdim. Kitabı ve karakterleri sevdim. Anlatım tarzını sevdim bu yazarın diğer kitaplarına da bakacağım açıkçası. Kadın karakteri çok güçlüydü erkek karakter ona uyum sağlayan bir karakterdi bence okumalısınız
Hidayete erme öyküleriFelsefe
Kitabı beğendim güzel beklediğimden daha iyi bir lezzet verdi okurken. Kısaca şunu söylemek isterim bunun dışında kitaptan alıntı yapacağım içeriği az görmenizi isterim okuma merakınızı etkilemek için. Kitabı okurken şunu fark ettim din değiştirerek yeni Müslüman olanların ortak yönü insanın fıtrat üzere doğmasından dolayı ruhun ve kalbin doğru bir yol ile yaratıcıya yönelm ihtiyacının doğmasıdır. Ruh bu fıtri yönelimi batıl yollarla aradığından bunalıma , huzursuzluğa ve kötülüğe düşmektedir. İslâm dışında başka dinlere yönelerek içindeki iman boşluğunu gidermeye çalışsalar da o boşluk asla dolmuyor ve insan doğru yolu bulana kadar kendisini ya oyalar gerçeği bulana kadar ya da kandırır. Fıtratı bozulmamış sorgulama yetisi ile hareket eden her gayri müslim hidayete yönelmektedir. İman ettikten sonra o boşluk dolmuş ve huzura kavuşmuş oluyorlar. Önemli bir kaç hususa daha değinmek istiyorum. Anladım ki her müslüman dinini hakiki bir şekilde yaşamış olsa birçok gayri müslim mümin olacaktır. İman haikaktini arayanlar çevrelerinde ki müslümanların İslami yaşamadığıni söylemektedir ve yaşamış olsalar gayri müslimlerin hidayet arayışı daha kolay olacaktır. Birçok kişi müslümanların dinini gereği gibi yaşamadığı hâlde müslumanlarin bazı güzel davranışlarından özellikle Kur'an'ı Kerim mealinden etkilenerek iman ettikleri dikkatimi çekmiştir. Kitaptan bir kısım içerik Yusuf İslam dan .."Bir buçuk yıldan fazla bir süre durmadan Kur'an okudum. Bu süre içinde hiçbir Müslümanla karşılaşmadım. Kur'an'ın mesajı içinde kendimi yitirmiştim. İki tercih vardı önümde: Ya kendimi tümüyle teslim edecektim ya da kendi müzik yolumda yürüyüp gidecektim.
Fâtiha sûresini okuduktan sonra, Kur'an'ın mesajının ev-rensel olduğunu anlamaya başladım. Şimdiye kadar gördüğüm kitapların hiçbirine
Unutmamak açısından kimin ne olduğunu anlattığım inceleme olacak bu.
Rosa bir kurtadam. Hem de ay kurdu ve çok güçlü bir alfa. Babası da alfaymış ama çok kötü bir adammış. Kızı çocukluğunda cılız diye sürekli işkenci ediyormuş ona. Rosanın geçmişi baya kırık. Osacura klanı var onların alfası. Ama tek bu değil bir de kuzeni Dante var o da ejderha formunda. Bunlar faeler değiştikleri hallerine de order formları diyorlar. Rosa 14 yaşındayken bir hırsızlık olayında Roary onu kurtarmaya çalışırken yakalanıyor ve hapse atılıyor. Kız teee o dönemlerden aşık adama. Sonra onu kurtarmaya yemin ettiği için kendini bilerek yakalatıp hapse giriyor. Amaç hem Jeremonun istediği kişiyi yani Sini kurtarmak hemde Roaryi kurtarmak. Tabi her şey öyle kolay gitmiyor. Hapiste başına baya işler geliyor.
Roary nightlerdan birisi. Aslan formu var. Kardeşi Leon biraz çatlak birisi. Babası yakalandığı için eziklemiş bizim aslan çocuğu. kendisi karizmasıyla ünlü aslan özelliğiymiş o da. Rosaya aşık ama arkadaşının küçük kuzeni diye sürekli bunu baskılıyor ve inkar ediyor. Ağır abi kendisi öyle çok şen şakrak birisi değil. Rosa için her şeyi yapar ve yaptı da. Hapis kaçışında yakalanan ve özü çalınan o oldu. Aslanlığın yanında bir de buna vampirlik verdiler. Başta depresyona girdi falan ama sonra çözüldü işler.
Cain bir vampir. O da ateş falan fırlatıyor ayrıca vampir hızı var adamda. Hapishanede gardiyanlık yapıyor. Bunu küçükken yetimhaneye mi ne bırakmışlar sokaklarda sürünürken bunu birisi alıyor. Güya bütün yetimleri toplayıp yardım eden bir adam ama çocukları birbiriyle dövüşmeye zorluyor sonra çocuklar birden ortadan kayboluyor. Meğer bu it çocukları deney yapan bir manyağa satıyormuş. Bizim Cainin kankisini öldürünce bizim oğlan delirip adamı ısırıyor öldü diye bırakıyor gidip eğitim
10/10
2025 25. kitabı
Selamün aleyküm herkese,
Ne zamandır (yıllardır..) elimde tuttuğum ama kalın oluşundan mütevellit bir türlü okumaya cesaret edemediğim ve en nihayetinde başına oturduğumda elimden bırakamadığım, bitirmek uğrunda uykumdan ödün verdiğim bir eser... Abum Rabum.. Yani Hz. İbrahim'in Akad dilindeki adı bu. Sümerce dilinde ise "Yüce Baba" demek.. "Abraham" veya "Avram" olarak da tarihte karşımıza çıkabilir. Kitaba adını veren konu aslında M.Ö. yıllardan günümüze kadar ulaşmış tarihi eserler üzerinde resmedilen yıldız, ay ve güneş sembolleri. Yani "Sin, Şamas ve İştar"... Bu bize Hz. İbrahim (a.s.)'ın yıldıza, aya ve güneşe bakarak "Bunlar benim Rabbim değildir." yani âyette buyurulduğu üzere, "Ben batıp gidenleri sevmem." dediği yıldız, ay ve güneş.. Sümerler ve Babil zamanında insanlar bunları tanrı kılığında resmetmiş. Ve bu resmettikleri sembolleri neredeyse tarihin her köşesine neşretmiş. Tüm bu putların gölgesinde tanrılık iddiâsında bulunanlar ile Hz. İbrahim gibi Hanif inancında olanlar karşı karşıya gelerek tarihin seyrini değiştirmiş.
Kitaba adını veren Hz. İbrahim (a.s.) hakkında o kadar çok şey öğrendim ki kimi zaman ağzım açık kalıp hayretler içerisinde kaldım. Aslında kısım kısım ve yarım yarım bildiğim hayatını bir bütün olarak okumak ve tefekkür etmek çok istifadeli oldu.
İskender Pala bu kitabı yazmak için ciddi bir emek sarf etmiş. Faydalandığı kitapların arasında beni kendine mest eden o müthiş eseri de burada paylaşmadan edemeyeceğim: #k:425035. Nitekim Kara Davudzade Mehmet Efendi'nin şerh ettiği ve Süleyman Cezûli Hz.'ne ait olan bu eserin bir kısmında Hz. İbrahim'in baştan sona hayatı anlatılmış. Hakikaten kendisine hayret ettiren bir Peygamber.. Ferah Yayınları 853. sf "Şeytanın Dokunmadıkları" başlığı altında anlatılmakta. Merak edenler mutlaka
Ruhu Sıkışan Hardy’nin Dünyası
Jude, evli olmasına rağmen kuzeni Sue’ya duyduğu derin aşkın gölgesinde yaşıyor; her adımında toplumun ve sınıfın engelleriyle karşılaşıyor. 
Adsız Sansız Bir Jude ’un bütün hikâyesi, ait olamamanın kemikleşmiş hali. Yetim bir çocukolarak başlıyor hayata; “yüksek” bilgiye, üniversiteye, başka bir hayata ulaşmaya çalışıyor ama toplum onu sürekli dışarı itiyor. Hardy, neredeyse cerrah titizliğiyle sınıfsal kapıları nasıl sessizce kapattığını gösteriyor. Bunu yazarken okurun göğsüne o boğucu hissi yerleştiren asıl şey, Jude’un zekâsı ya da isteği değil; imkânsızlığın her adımda kendi ağırlığını artırması.
Hardy’nin tarzı çok keskin. Karakteri yargılamıyor ama asla elini de tutmuyor. Bütün acımasızlığı “dünya böyle işliyor” diye yüzüne vuruyor. İşte burada öne çıkan güçlü bir nokta var: Jude kişisel bir trajedi yaşamıyor; sistem onu doğrama tezgâhına kendi soğukkanlılığıyla koyuyor.
Jude —kendini içten içe ikiye bölen bir adam. Bir yanda inancın düzeni, öte yanda arzunun karanlık kıpırtısı. Bedeniyle ruhu savaş halinde; kendini eğitmeye, arınmaya, daha yüksek bir yaşama ulaşmaya çalışırken her adımda kendi iç çatlağına takılan biri.
Jude'un kuzeni! Sue —çelişkilerin kristali. Yakınlığı ister gibi durup ondan tiksinen, bir an doğru gördüğünü bir sonraki an günah sayan, mantığıyla duygusu arasında incecik bir ipek ipliğinde yürüyen biri. Toplumun kalıbına sığmıyor; yasalar ona işkence oluyor. Ve böyle bir işkence insanı ne hale getirir Hardy Sue'nun üzerinden haykırıyor: "Sen büyük bir hayalperestsin, Jude'cuğum. Aynı zamanda çok dokunaklı bir Don Kişot. Bazan da kendisini taşa tutarlarken Cennet'in kapılarının kendine açıldığına inanan Ermiş Stephen'sin. Ah zavallı arkadaşım, yoldaşım, daha çok acı çekersin sen!"
Ve unutmayalım! Jude'un karısı Arabella —Felaket duyarsız, ahlaksız,
Adsız Sansız Bir Jude ’un bütün hikâyesi, ait olamamanın kemikleşmiş hali. Yetim bir çocukolarak başlıyor hayata; “yüksek” bilgiye, üniversiteye, başka bir hayata ulaşmaya çalışıyor ama toplum onu sürekli dışarı itiyor. Hardy, neredeyse cerrah titizliğiyle sınıfsal kapıları nasıl sessizce kapattığını gösteriyor. Bunu yazarken okurun göğsüne o boğucu hissi yerleştiren asıl şey, Jude’un zekâsı ya da isteği değil; imkânsızlığın her adımda kendi ağırlığını artırması.
Hardy’nin tarzı çok keskin. Karakteri yargılamıyor ama asla elini de tutmuyor. Bütün acımasızlığı “dünya böyle işliyor” diye yüzüne vuruyor. İşte burada öne çıkan güçlü bir nokta var: Jude kişisel bir trajedi yaşamıyor; sistem onu doğrama tezgâhına kendi soğukkanlılığıyla koyuyor.
Jude —kendini içten içe ikiye bölen bir adam. Bir yanda inancın düzeni, öte yanda arzunun karanlık kıpırtısı. Bedeniyle ruhu savaş halinde; kendini eğitmeye, arınmaya, daha yüksek bir yaşama ulaşmaya çalışırken her adımda kendi iç çatlağına takılan biri.
Jude'un kuzeni! Sue —çelişkilerin kristali. Yakınlığı ister gibi durup ondan tiksinen, bir an doğru gördüğünü bir sonraki an günah sayan, mantığıyla duygusu arasında incecik bir ipek ipliğinde yürüyen biri. Toplumun kalıbına sığmıyor; yasalar ona işkence oluyor. Ve böyle bir işkence insanı ne hale getirir Hardy Sue'nun üzerinden haykırıyor: "Sen büyük bir hayalperestsin, Jude'cuğum. Aynı zamanda çok dokunaklı bir Don Kişot. Bazan da kendisini taşa tutarlarken Cennet'in kapılarının kendine açıldığına inanan Ermiş Stephen'sin. Ah zavallı arkadaşım, yoldaşım, daha çok acı çekersin sen!"
Ve unutmayalım! Jude'un karısı Arabella —Felaket duyarsız, ahlaksız,
Herkese selamlar
#beastofthebriar #briarcanavarları serisinin ilk kitabi #bondedbythorns #dikenlerlebağlı yorumu ile geldim.
Kitabin anlatim dili şimdiki zamandi ve her karakterin bakış açısıyla bu devam etti. Ancak bazi yerlerde geçmiş zaman kipi de kullanıldığı icin biraz kopukluk hissi verdi bu durum. Ilk zamanlar bu sebep beni biraz yorsa da alıştığımdan dolayi mi hikayenin akiciligindan dolayi mi bilmiyorum ama severek okudum.
Günümüz dünyası ile Peri dünyasının ic ice gecmis halini, karakterlerini, evreni ben cok sevdim. Ters Harem etiketi ile yayinlanmasinin ardindan nasil bir hikaye olacağını merak ediyordum ama okuyunca bana mantıklı geldi.
Eğer daha evvelden periler dünyasına ait okumalar yaptiysaniz cok da ahlaki veya etik değerleri olan varlıklar olmadıklarını bilirsiniz. Bunlarin yasadigi hayatlar kimisi icin carpik görünse de ben cok doğal buldum. Yalnizca ana kadin karakter Rosalina'yi oldukça saskoloz buldum Her prensten bir isirik almak isteyen, akli bes karis havada, ask romanlarina kapilmis ve oylesi bir tutkuyu tüm prenslerde arayan masum! kasabali kizimizdi Yani o kadar prenssiniz gide gide bunda ne buldunuz size de ayri hayret ettim Gördüğüne kalbi çarptı, bir yerlerine birseyler oldu hatunun
Keldarion, canim prensim ne işin vardi onunla? Sen Kış Prensi'sin. Bir silkelen kendine gel! o sadece bir insan, sana yakışmıyor (bende kotu gorumce kaynana gibi oldum sanki) ay kiyamam bir de oyle guzel Rose'um Rosalina'm diyordu ki içim gitti valla. Ama iste adam ruh eşini nulmus, iyi veya kötü, artik onun sorunu ne yapayim ben daha fazla
Prenslerin hepsiözellikle de favorim Keldarion oldu tabi kiAdam huysuz ama bence asiri karizmaydi. Farron ile Dayton'in ilişkilerini cok keyifle okudum ki Dayton'in surekli Farron'a "yavrum" demesiBence o ikisi ruh
