İnsanoğlu tarihin son üç yüz yılında Yaradan’ın varlığını göklerden silmeye uğraştı ve kumsaldaki çocuk gibi kısacık süreler için bunu başardığını sandı. Gökler boştu, insanoğlu nihayet özgürdü. Yargılamalardan, kadim korkulardan ve kölelikten kurtulmuştu. Öyle miydi gerçekten? Yoksa boşalan gökler anında bambaşka şeylerle mi dolmuştu? Venüslüler, marslılar, rehber ağaçlar ve hayvanlar, kristaller ve büyülü sözler gibi...