Görkem
@ayeayecaptain
FrontEnd Developer
Ege Üniversitesi
İzmir
Lüleburgaz, 9 Eylül 1998
211 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Karman Çorman Bir Anlatımla İtalya Manzaralarıİnceleme
Mevsimlerden yaz, tarih 1980'lerin başı, lokasyon Kuzey İtalya. Tribünler tıklım tıklım, zemin romantizme son derece müsait. Adınla Çağır Beni, yaz döneminde Oliver adlı genç ve umut vaadeden bir akademisyenin, Pearlman ailesinin evinde geçirdiği altı haftayı ve bu altı hafta içinde Pearlman ailesinin oğlu olan Elio ile arasında filizlenen yüksek tempolu duyguları konu alıyor.
Konu alıyor almasına da, kitabın bunu anlatış tarzının beni çok yorduğunu söylemem lazım. Bunun iki nedeni var:
Birincisi karmakarışık diyalog paragrafları. Bunu en net biçimde örnek vererek anlatabilirim size. Buna istinaden kitabın 217. sayfasında yer alan bir bölüm paylaşmak istiyorum:
-Senin odandan bir şey aldım, dedi. Nedir? Hayatta tahmin edemezsin. Nedir?-
Bu, anlatmak istediğim durumun çok kısa bir örneği. Yan yana yazılan, farklı satırlara ayrılmayan, tırnak işaretinin asla kullanılmadığı diyalog bölümleri... bunlardan çok fazla var ve bir noktada hangi cümleyi kimin söylediğini tamamen unuttum.
Yukarıda verdiğim örneğin bir farklı versiyonu da kitabın içinde sık sık karşıma çıktı. Bunları da tırnak işaretleri kullanılan ancak karmaşıklık seviyesinde birinci örnekle yarışabilecek derecede olanlar, olarak adlandırabilirim. Örnek olarak kitabın 224. sayfasından bir bölümü paylaşmak istiyorum:
-"Bu bahar evleneceğim herhalde," dedi. Şaşkına dönmüştüm. "Ama hiçbir şey söylememiştin." "Ee, bu iş kesintili bir şekilde, iki yıldan fazladır vardı." "Bence harika bir haber bu," dedim.-
İlk örnekte olduğu gibi burada da ne bir satır ayrımı, ne bir paragraf ayrımı... Kimin ne dediği bir noktadan sonra asla anlaşılmıyor, cümlelerin sahipleri karışıyor. Kitabın tümü böyle karman çorman bölümlerle dolu.
Bir de yukarıdakilerin yanına çilek niyetine eklenecek ancak kimilerinin de hoşuna
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gözyaşı ve Hastalık Tepesiİnceleme
Dönem kitapları okumanın büyük bir sabır gerektirdiğini düşünüyorum. Özellikle kitabın dili konusunda bu sabrın önemi daha da artıyor. Uğultulu Tepeler'i okurken yaşadığım en büyük sorun kitabın diliydi. Karakterlerin tiyatral diyalogları, birbirlerine karşı gösterdikleri abartılı tavırlar, o dönemin insanı olmayan beni epey yordu.
Kitabın dilinin yanında beni en çok zorlayan durum, 1800'ler İngiltere'sindeki insan profili ve yapısıydı. En ufak bir üzüntüde iki, üç ay yataklara düşen ve sanki ölümcül bir hastalığın pençesine düşmüş gibi davranan ağlak karakterleri okurken çoğu zaman büyük bir sıkıntıya kapıldım. Bu durum tamamen benim o dönemin insanı olmamamla ilgili. O yüzden kitabın bendeki özeti: sürekli ağlayan ve hastalanan karakterler oldu.
Karakterlere kimi zaman o kadar sinir oldum ki, kitabın yarısından sonra romanın ana karakterlerinden biri olan Mr. Heathcliff'in diğer karakterlere karşı olan agresif ve tabiri caizse 'hayvansı' davranışlarını haklı bulmaya başladım. Bu duygum bile kitabın bende yarattığı etkiye iyi bir örnek olur diye düşünüyorum
Uğultulu Tepeler 
Emily Brontë
Uğultulu Tepeler Emily BrontëMerdivenin İlk BasamağıEdebiyat
Zaman Çarkı serisi oldum olası başlaması gözümde büyüyen bir seriydi. Gerek kitapların kalınlığı, gerek bu kalın kitaplardan oluşan serinin tam on beş tuğladan meydana gelmesi seriye karşı çekimser kalmama neden oluyordu. 16 gün önce bir deli cesaretiyle ilk kitabı satın alıp okumaya başladım ve bugün itibariyle bitirmiş bulunuyorum.
Öncelikle şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Taht Oyunları serisinin ardından ilk defa "İşimi gücümü bitireyim de kitap okuyayım." dedirten bir kitaptı Zaman Çarkı: Dünyanın Gözü. Akşam 11-12 gibi yorganın altına girip 2 saat aralıksız, hiç sıkılmadan okuttu kendisini. Karakterlerin çeşitli olaylarla dallanan budaklanan uzun yolculuğunun bir üyesi gibi hissettim kendimi. Bu yolculuğun parçası olmak kitabın ne kadar kalın olduğunu unutturdu ve hatta "İyi ki bu kadar uzun uzun yazılmış bir macera okuyorum." dedim kendi kendime. Şimdiden ikinci kitaba başlamanın hayalini kuruyorum ve on beş kitaplık o koca seri gözümde yavaş yavaş 'okunabilir' gelmeye başladı. 
Dünyanın Gözü 
Robert Jordan
Dünyanın Gözü Robert Jordanİhanetin kıskacında, Nil Nehri'nin ortasındaİnceleme
Nil Nehri'nin suları, gizem ve ihanetin üzerine serpilmiş bir ölümle akmaya başlar. Agatha Christie'nin büyülü dünyası, "Nil'de Ölüm" romanında hayat buluyor. Bu romanda, 1920'lerin büyüleyici Mısır'ına adım atıp, ardında gizemlerin, entrikaların ve sırların olduğu bir yolculuğa çıkarsınız.
Sıradışı bir yolculuk, okuyucuları suçun karanlık koridorlarına davet ediyor. Christie'nin ustalığıyla kurgulanmış karakterler, her bir sayfada yeni bir şüpheli oluyor. Tutkulu aşklar, çıkar çatışmaları ve kıskançlık örtüsü altında saklı kalan sırlar, bizleri sürükleyici bir entrikaya dahil ediyor.
Mısır'ın mistik atmosferi, bizleri derinden etkiliyor. Christie'nin betimlemeleri, palmiye ağaçlarının gölgesindeki tapınakları, güneşin ışıltısını yansıtan Nil Nehri'ni adeta canlı kılıyor. Sıcak rüzgarlar yüzünüzü okşarken, tarih ve gizem iç içe geçmiş bir dünyada yol alıyoruz.
Sır perdesi aralandıkça, karakterlerin karmaşık dünyası ortaya çıkar. İnsan doğasının karanlık yönleri, suçla birleşir. Christie, okuyucuları şüphelerin labirentinde kaybolmaya çağırırken, aklın ve mantığın ipuçlarını da serpiştirir.
Nil'de Ölüm, heyecan dolu bir dedektiflik oyunu. Okuyucular olarak bizler, Christie'nin sürpriz şaşırtmacalarıyla şaşkınlık içinde sayfaları çeviriyoruz. Her bir karakterin geçmişi ve motivasyonları, okuyucuların zihinlerinde birer bulmaca parçası gibi şekillenir.
Sonuç olarak, Nil'de Ölüm, sürükleyici bir suç romanı. Christie'nin zekice örülmüş kurgusu, bizleri suçun derinliklerine doğru bir yolculuğa çıkarıyor. Sırlarla dolu bir dünyada nefes kesici bir maceraya atılmak isteyen herkes için bu roman, unutulmaz bir deneyim sunuyor.
Agatha Christie 
Nil'de Ölüm
Agatha Christie Nil'de ÖlümZehirli bir lezzetEdebiyat
Kışın soğuk bir akşamı, eski bir malikânenin içinde toplanmış bir grup insan... Agatha Christie 'nin büyülü romanı "Acı Kahve", bizleri bu gizemli dünyaya çekiyor. Bir fincan acı kahve, her şeyin başlangıcı oluyor.
Geçmişte yaşanan bir trajedi, her bir karakteri derinden etkiler. Aralarında gerginlikler ve şüpheler vardır, her biri kendi sırrını saklar. Bizler de bu karakterler arasındaki gerilimi hissederken, her bir sayfada yeni bir ipucuyla karşılaşıyoruz.
Acı Kahve, insan doğasının karmaşıklığını ve yüzeyin altında saklanan sırları ustaca işliyor. Christie'nin kurgusal dokunuşları, bizleri dedektifler gibi düşünmeye ve suçun gerçek yüzünü ortaya çıkarmaya teşvik ediyor. Her sayfada yeni bir şüpheli belirirken, bizler de okuyucu olarak kendi teorilerimizi üretmeye başlıyoruz.
Bu roman, bir suç hikayesinin ötesinde insan ilişkilerini, aşkı ve ihaneti inceliyor. Christie, karakterlerin iç dünyalarını ustalıkla çiziyor ve biz de bu sayede karakterler ile derin bir bağ kuruyoruz. Kimi zaman şaşırtıcı itiraflarla karşılaşıyor, kimi zaman ise karanlık sırlarını ölümle birlikte mezara götürmeye meyilli karakterlerin kilitli sandıklarını açmaya çalışıyoruz.
Sonuç olarak, 
Acı Kahve 'nin, Kraliçe'nin en iyi romanlarından biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Agatha Christie 'nin büyülü romanı "Acı Kahve", bizleri bu gizemli dünyaya çekiyor. Bir fincan acı kahve, her şeyin başlangıcı oluyor.
Geçmişte yaşanan bir trajedi, her bir karakteri derinden etkiler. Aralarında gerginlikler ve şüpheler vardır, her biri kendi sırrını saklar. Bizler de bu karakterler arasındaki gerilimi hissederken, her bir sayfada yeni bir ipucuyla karşılaşıyoruz.
Acı Kahve, insan doğasının karmaşıklığını ve yüzeyin altında saklanan sırları ustaca işliyor. Christie'nin kurgusal dokunuşları, bizleri dedektifler gibi düşünmeye ve suçun gerçek yüzünü ortaya çıkarmaya teşvik ediyor. Her sayfada yeni bir şüpheli belirirken, bizler de okuyucu olarak kendi teorilerimizi üretmeye başlıyoruz.
Bu roman, bir suç hikayesinin ötesinde insan ilişkilerini, aşkı ve ihaneti inceliyor. Christie, karakterlerin iç dünyalarını ustalıkla çiziyor ve biz de bu sayede karakterler ile derin bir bağ kuruyoruz. Kimi zaman şaşırtıcı itiraflarla karşılaşıyor, kimi zaman ise karanlık sırlarını ölümle birlikte mezara götürmeye meyilli karakterlerin kilitli sandıklarını açmaya çalışıyoruz.
Sonuç olarak, Acı Kahve 'nin, Kraliçe'nin en iyi romanlarından biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.