cafer bintepe
@aylakzeus
Çok kuşum vuruluyor, can sıkalım istersen.
Kanunlar Üstüne
"Bir filozofu çiftleşirken yakalayıp, ne yapıyorsun diye sormuşlar: Bir insan ekiyorum diye cevap vermiş serinkanlılıkla ve hiç utanmadan. Sarımsak ekerken görülmekle bu eylemi yaparken görülmek arasında fark yokmuş onun için."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Kötü biri olamamak bir yana, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne namuslu, ne kahraman ne de haşerenin biriyim. Şimdi bir yandan köşemde pinekliyor, bir yandan da acı, faydasız bir teselliyle avunuyorum: Zeki insanlar asla bir baltaya sap olamaz, olanlar yalnız aptallardır. Evet efendim, on dokuzuncu yüzyıl adamı en başta karaktersiz olmalı, böyle olmaya manen mecburdur; karakter sahibi, çalışkan bir insansa oldukça dar kafalıdır. Kırk yıllık bir ömürden sonra bu inanca vardım. Kırk yaşındayım artık, şaka değil; kırk yıllık koca bir ömür, ihtiyarlığın ta kendisi. Kırk yaşından fazla şamak ayıptır; bayağılık, hatta ahlaksızlıktır! Tüm samimiyetinizle, dürüstçe söyleyin, kırk yaşını kim geçer? Ben söyleyeyim size: Aptallarla namussuzlar."
Dünya durmayan bir salıncaktır: Orada her şey, toprak, Kafkas'ın kayalıkları, Mısır'ın ehramları, hem çevresiyle birlikte hem de kendi kendine sallanır. Durmanın kendisi bile daha ağır bir salıntıdan başka bir şey değildir. Konumu(kendimi) hep aynı halde bulundurmak elimde değil. Tabiî bir sarhoşlukla, salına serpile yürüyüp gidiyor. Onu belli bir noktada, canımın istediği bir andaki haliyle alıyorum. Duruşu değil, geçişi anlatıyorum. Fakat yaştan yaşa geçişi değil, günden güne, dakikadan dakikaya geçişi. Hikayemi saati saatine yazmam gerekiyor. Az sonra değişebilir. Yalnız halim değil, amacım da değişebilir. Benim yaptığım, değişen ve birbirine benzemeyen olayları, kararsız ve basan çelişmeli fikirleri yazıya dökmektir. Acaba benliğim mi değişiyor, yoksa aynı konuları ayrı şartlara ve ayrı bakımlara göre mi ele alıyorum? Her ne hal ise, kendi kendimden ayrıldığım oluyor.
b a ş k a ş e y l e r
bendim gülüşünüzün yedek parçası ateş böcekleri sıçrardı kahkahanızdan.
boyamışsınız yüzünüzü kınalı bir akşamüstüyle işte vaktiniz olsa flu resmimi de çekerdiniz kıçınız siklamen vazo ve dahi filbahri penisler buralarda herşey biraz da tene koşuyor.
ulan kapı aralığı gibi memeleriniz vardır oğlanlar flavta çalar siz suya soyunurken öpüşürken de apışaralarınızda yaz yağmurları bir kedinin gözleri serpilir. Gözlerinizde ihtiyaç fazlası ayrılıklar ve mecburi sonuçları.
bendim hüznünüzün yedek parçası cam parçaları sıçrardı hıçkırığınızdan.
Sayfa 169
Sevincim
Seni dün gördüm pencerende
Sevincim hiç yoktan sabah ki ağrır
Ya seni, ya dün, ya pencerede.
Aynı kentte yaşadığımızı biliyorum
Seni gördükçe pencerede
Hem seni, hem dün, hem pencerede.
Sevincim hiç yoktan pencerede
Bir kent ki ağrıdıkça ağrır
Hep seni, hep dün, hep pencerede.
Aynı kentte yaşadığımızı biliyorum
Sevincim ağrıdıkça pencerede.
Yeni dergi, (29), Şubat 1967
