Aylin Gerez
@aylingerez
Öyle bir acı ki uzun zaman yüreğimden silinmeyecek.
Bu yaşıma kadar mevcudiyetinden bile haberim olmayan insan vücudu birdenbire benim için nasıl bir ihtiyaç olabilirdi? Fakat hep böyle değil midir? Birçok şeylere ihtiyacımızı ancak onları görüp tanıdıktan sonra keşfetmez miyiz?
Sizden benimle konuşmanızı rica ediyorum, çünkü kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim.
Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası sever, sevebilir?
Ben ona kalbimi verdim ve o da onu alıp parçaladıktan sonra bana geri fırlattı. İnsanlar kalpleriyle hissederler, Ellen!
