Bir zamanlar benim de bir bahçem vardı. Kazılmış toprağın kokusunu, elde tutulan çiçek soğanlarının tıknaz biçimlerini, dolgunluklarını, parmaklar arasından akan tohumlann çıkardığı kuru hışırtıyı hatırlayabiliyorum.
Bir iyiliği zevkle yapabilmek için zorlanmadan, serbestçe hareket edebilmem gerektiğini ve iyi bir işten alacağım tadın yok olması için onun benim için bir ödeve dönüşmesinin yettiğini gördüm.
insan orta yaşa ulaştığında zamanla ilişkisi de önemli bir değişikliğe uğrar, insan gençken zamanı, kaç yılı geride bıraktığını düşünerek değerlendirir. Kaç yılı kaldığını düşünmeye başladığı andan itibaren de orta yaşa girmiş olur.