Evlatlarının kendisinden kaçındığı baba değil, sığındığı baba ol. Hayat yollarında koşmaktan yorulduklarında, dayanabilecekleri duvar ol; önlerini kapatan değil, yaslanabilecekleri duvar. Boğuldukarında tutunacakları dal ol; canlarını yakan bir engel değil.
Umarım oğlumun ilk kelimesi güzel bir kelime olur. Sosyal güvencesinden kat kat fazla önemsiyorum bunu. Yoksa hiç konuşmasın daha iyi. Anne veya baba yahut su yerine manolya desin, merhamet desin. Oynaşma desin. Bir su birikintisinin üstünden atlarken buldu kocam beni. Utandım, gayet iyiydim dedim ve koşar adım eve döndüm.
Ben artık kim olduğumu pek bilmiyorum, hayatta nerede olduğumu bilmiyorum, yaşımı bilmiyorum. Hep otuz yaşında olduğumu zannediyorum ve her şeyle alay ediyorum. Kocaman bir oyunun içine demirlemişim gibi geliyor, ciddi değilim, hiçbir şeyi ciddiye almıyorum. Aptalca şeyler yapmaya ve yazmaya de vam ediyorum. Yolum çıkmaz sokakta bitiyor, hayatım çıkmaz sokakta son buluyor.