Birine ihtiyacın olduğu için değil sevdiğin için onu istemek.
“eksik yanlarımı doldurmak için değil seni isteyişim,
kendi başıma tam olayım isterim, kendi başıma bütün olayım.”
“seni gördüm annemin gözlerinde, oğlumun kime benzemesini istiyorsam öyle bir adamla evlenmemi tembihlediğinde.”
“Şu hayatta benim de bir yerim olduğuna inanmaya çalışmak, sağlak doğduğum halde sol elle yazmaya kalkışmak gibi.”
Cemiyet kalıpları sizi benimseyemez. Lâflarınızı bir damla bal halinde, mekteplerdeki okuma kitaplarına alırlar da, şahsınızı, iğneli bir arı gibi havluyla pencereden dışarıya atmak isterler.
On yedinci söz
Nasıl ki yıldız böceği kendi ışıkçığına itimat eder, gecenin hadsiz zulümatında kalır. Bal arısı, kendine güvenmediği için gündüzün güneşini bulur. Bütün dostları olan çiçekleri, güneşin ziyasıyla yaldızlanmış müşahede eder. Öyle de kendine, vücuduna ve enaniyetine dayansan yıldız böceği gibi olursun. Eğer sen, fâni vücudunu, o vücudu sana veren Hâlık’ın yolunda feda etsen bal arısı gibi olursun. Hadsiz bir nur-u vücud bulursun.
Utanç, kalpteki bir arı kovanı gibidir. Kovana çomak sokarsanız içinden gizli öfke, aşağılık duygusu ve birtakım yaralar fışkırır. Ancak nazikçe yaklaşırsanız bal elde edebilirsiniz. Yine de yaklaşımınızı kontrol altında tutamıyorsanız, en iyisi bu kovandan uzak durmaktır.
