Evlatlarınız sizin evlatlarınız deği!
Hayatın kendine duyduğu arzunun meyveleri onlar!
Sizle geldiler dünyaya fakat sizden gelmediler,
Sizinle olsalar bile size ait değiller!
Sevgi verebilirsiniz onlara ama fikirlerinizi değil,
Kendi fikirleri vardır zira.
Söz geçirebilirsiniz bedenlerine ama ruhlarına değil.
Yarının hanesinde yaşar çünkü ruhları, rüyanızda dahi göremezsiniz orayı.
Onlar gibi olmayı çok isteyebilirsiniz fakat sizin gibi olmaları için uğraşmayın!
Zira ne geriye akar hayat ne de dünle vakit kaybeder.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.