Selam kızlar! Göğe Kadar Sen kitap yorumuyla geldim
Konusu: Zülal yıllar önce babası yüzünden sevdiği adama yalan söyleyerek ondan ayrılmaya zorlanır. Dağhan ise yaşanan ayrılıktan sonra şehri terk edip bir cenaze sebebiyle yedi yıl sonra şehre döner. İkilinin tekrar karşılaştıklarından sonra geçmişteki sırların açığa çıkması ve yapılan intikam planlarını okuyoruz.
Yorumum: Wattpad’de yazıldığı süre boyunca hep merak ettiğim ve sürekli başlama planları kurduğum bir kitaptı ama bir türlü başlayamamıştım. Bu sebeple Göğe Kadar Sen kitabıyla basıldığı zaman nihayet tanışmış oldum
Öncelikle yazarın kaleminden biraz bahsedeceğim. Gizem ablanın kalemi okuru bıktırmayan, sıkmayan bir kalem. Kitabı okurken hiç yorulduğum veya soluklanmak istediğin bir an olmadı. Tabii bu anlara destekçi olan bir diğer etken ise anlatım tarzının sade ve akıcı olmasıydı. Zaten olaylar merak ettiren, sürekli bir sayfa sonrasını okumak istememi sağlayan türden olduğu için ben kitabı bir günde bitirdim.
Zülal karakterinin yıllarca yaşadığı yalnızlık sebebiyle onunla bir tık fazla bağ kurmuş olabilirim Yaşadıkları asla hafife alınamayacak olaylardı ve başına gelenlerin sebebi babası olunca bu durum Zülal’in iyice çökmesine sebep oldu Yıllarca aşkını içine gömmeye çalışıp hissettiği yalnızlıkla bir dost haline gelmişti resmen Açıkçası yazarın Zülal’in yaşadığı bu büyük yükü okuyunca çok güzel aktardığını düşünüyorum. Çünkü kitabın ilk başlarında henüz daha gerçekler ortaya çıkmamışken Zülal’in geçmişte yaşananlara karşı hissettiği pişmanlık ve hüzün duygusunu okurken içim cız etti. Zülal benim çok üzüldüğüm ve bir o kadar da sevdiğim bir karakter oldu
Dağhan karakterine gelirsem… Dağhan’a aslında hak veriyorum. Öğrendiklerinden sonra şehri terk etmesi, herkese karşı tavır alması, hayata küsmüş
Ömer Seyirhan; azminden, kararlılığından, yeşil parkasından, boyundan posundan, yeşil gözlerinden yakışıklılığından istiyorum arkadaşlar
Konu ne ara buraya geldi ya biz karakterden gidiyorduk.
Yemin ediyorum bayıldım! Ben #loresima kalemiyle bu kitap sayesinde tanıştım. Ve kendime sövüyorum. Elinde #gökçen serisi var, okumak için neyi bekliyorsun?! Gerçekten kitap bitti kendi aklıma yanmaya başladım ben
Yalnız #tozlupembe nin konusuna gelmeden önce ben buradaki o arkadaş grubuna bulaşmak istiyorum önce.
Şemo, yani Şeyma yani grubun annesi eli maşalısı çok sevdim seni. Özellikle araba sahnelerinde miden tutup uyuklayıp sonra birden olaylara dahil olman.
Peki ya Melike, bu grubun tam anlamıyla yaramaz haylaz çocuğu. Onun olduğu yerlerde eğlence gırla ama dikkat edin birden karakolluk olabilirsiniz.
Ve gelelim Ayperi'ye...
O grubun en ağırı ve en yaralısı... Çocukluğunu yaşayamayıp gençliği de yananı...
Ayperi, henüz sekiz yaşındayken annesinin aniden rahatsızlanmasıyla babası annesini hastaneye kaldırır. Bu sürede de Ayperi ve abisi amcasının yanında kalır. Amcası her ne kadar kol kanat gerse de anne ve babanın çatısı altında gibi olmaz hiç bir şey(ses tonumdan bile anlar annemde babamda telefonda konuşurken bir sıkıntı olduğunu. Bunu neden dediğimi anlayacaksınız). Anne ve babaları hastanedeyken bayram için Ayperi'nin istediği elbiseyi alıp yollamışlar küçük Ayperi'ye. Tabi o da cıvıl cıvıl haliyle giyinmiş kuşanmış. Camdan da pembe pamuk şekerlerini görünce de almak istemiş. Pembeye ayrı bir sevdasıda var. Bu zamana kadar pembe pamuk şeker yememiş olması da eklenince koşturmuş pamuk şeker almak için.
Gerçekten okurken o kadar sinir oldum ki, bir de bunların gerçekte yaşanıyor olması da eklenince yok kaldırmıyor insan. Çocuklara dokunan eli geçin değen gözlerin kör
Reklam
"Herkes kendi zayıflıklarını bildiği için kimse bir digerine güvenmez."
Ayyy yok ya kesinlikle felsefe okuyamıyorum , sarmıyor beni diye takılırken kendimi gaza getirip kitaplığımdaki bu türden en ince kitabı aldım. Eseri bitirdikten sonra bakayım dedim ortalama kaç saatte okunmuş. Benimki 5 saate yakın sürdü , normaliyse 3 saat. Başlangıç için hiç fena değil gibi ( yaparsın kızım sen daha bu ısınma turları) bence. Yok yok üstüne gideceğim fırsat buldukça çünkü umduğum kadar da uzak gelmedi!! Neyse kısa kesip yazarın en çok okunan eserine girelim bakalımmmm;
Eserin değindiği konulardan en dikkatimi çeken konu ; İnsan nedir sorusuna en ama en geçerli cevabı bir kabile reisinin avrupayı seyahatiyle vereceği hiç aklıma gelmezdi itiraf edeyim başlarken. Hepimizin bildiği vasfı görmek açıkçası fazlasıyla huzursuz etti okumak. Ne mi olur vasıf derseniz ; çoğumuzun ilk aklına gelebilecek olan para gözlülük . O kadar ki paranın kölesi denilebilir.
Velhasıl kelam arkadaşlar; daha pek çok konunun işlendiği 10 bölümden oluşan bu ince ama etkisi uzun ; bizi bize anlatan eseri okuyun , okutuuunnnn !!!
Kitabı daha ilk sayfalardan sonunu merak ettiriyor. Hatta son sayfada bile son paragrafta ne olacak diye merak ettim. Issız bir adaya görevlendirilen meteoroloji uzmanının varoluşsal sancılı hikayesi.
*spoiler*
İngiliz sömürgesinden İrlandayı korumaya çalışan adam nasıl sömürgeci oldu ama. Ve gücü elinde bulunca ‘kendinden olmayana’ nasıl tecavüz etti ve onu köleleştirdi, sırf canı istiyor diye dövdü. Ada ve semendergiller bir metafor. Hele kitabın sonuna geldiğinizde kitabın başını tekrar okumanız, o ‘tarih tekerrür ediyor hadi bakalımmmm bu adamın sonu da böyle olacak demek ki’ aydınlanışı.
Gemi geldiğinde ana karakter hemen kaçar sanıyordum ama artık ‘normal’ insanlar ona daha yabancıydı. Onların tavırları garip geldiği için birkaç ay aynı gemide onlarla yaşamak yerine ölümü tercih etmesi…
*spoiler*
Sürükleyiciydi, konu da derindi. Tavsiyedir
Aslında kendimizi geliştirmek,evlatlarımıza yetebilmek ve kendi doğru bulduğumuz yöntemle çocuk yetiştirmek,büyütmek istiyoruz.
Herkes için böyle mi bilemiyorum fakat çok okumak her zaman doğru uygulamak anlamına gelmiyor.
Ben bir kitabı okurken aaa evet bunu biliyorum aaaa evet bunu biliyorum dedim hep.
Ama son sayfaya geldiğimde o kadar çok altını çizdiğim kısım vardı ki...
Doğan Hoca o kadar güzel seçmiş ki kelimeleri ,bir sohbet havasında akıp gidiyor kitap.
Dur bakalımmmm!diyor ,sanki kitaptan bir ses.
Evet biliyorsun ama bak böyle yapsan daha iyi olur,bak bu tüyoları da unutma olur mu
Zaman zaman açıp sayfalarını karıştırıyorum altını çizdiğim yerleri tekrar tekrar okuyorum,müthiş iyi geliyor.
Benim sürekli hale getireceğim ve müthiş keyif aldığım “aile toplantıları “.
Her ailede olması gerektiğine inandığım ,çocuğun gerçekten düşüncelerine önem verildiğini ve kararlarına saygı duyulduğunu hissettiği harika bir etkinlik
Ve lütfen hiç bıkmadan,yorulmadan okuyun.
Durduğunuz anda okuduklarınız da duruyor.
Birey yetiştirmek öyle uçsuz bucaksız bir yol ki varacağı noktaya varanı hiç görmedim...
ilk önce biraz daraldım okurken sonrası sonrası ne olacak diye merakla okumaya başladım ilk etapda asli ya kızma ya başladım sanki o anı yaşar gibi kitabı yaşamaya başladım murata ise üzülür oldum her seferinde aslının başına bişey geldiğinin oh olsun demeye başladım bir insan bukadar mı kendini beğenmiş ergen olur demeye başladım içimden her sayfayı okurken bir parça koptu hatta kitap için ağladım diyenler oldu neresine ağladınız acaba demeye başladım içimden en sonunda asli ile muratın çamlı kahvede otururken muratın telefonu çaldı ve aslimmmm diye cevap verdi ve o an ilk defa böyle oldum hıçkırarak gözlerimden yağmurlar suzuldu ve şuan bile tüylerim diken diken oldu
