B.
@bari5h
Artık yalnızlığı bile çok seviyorum, sırf onun eseri diye...
Öyleyse, ben de hayatımın sonuna kadar aynı yerde kımıldamadan oturacağım.
Herkes istediği kadar koşsun. Beni anlayacak insan, oturduğum yerde de beni bulur...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Dışarıya kapanmak esasen içeri açılmaktır...
Huzur mu istiyorsun?
Az eşya, az insan...!"
Sorun da buydu işte.
Asla güzel ve huzurlu bir yer bulamıyordunuz, çünkü böyle bir yer yoktu.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
"'Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,' dedi: 'gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.'"
İnsanlar birbirini ne kadar iyi anlıyorlardı… Bir de ben bu halimle kalkıp başka bir insanın kafasının içini tahlil etmek, onun düz veya karışık ruhunu görmek istiyordum. Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir! Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahlûku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz?
Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçındığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz?”
